Zatrudnienie pracownika na dwóch stanowiskach

Play icon
Posłuchaj
Speaker icon
Close icon
Zostań subskrybentem
i słuchaj tego oraz wielu innych artykułów w pb.pl

Nie budzi wątpliwości to, że pracownicy mogą zawrzeć umowę z więcej niż jednym pracodawcą. Jednak czy możliwe jest, aby to ten sam pracodawca zawarł z pracownikiem więcej niż jedną umowę o pracę?

Izabela Dziubak-Napiórkowska, radca prawny, Kancelaria Kopeć Zaborowski

Zatrudnienie pracownika na dwóch stanowiskach

  • Materiał zewnętrzny
opublikowano: 01-08-2022, 20:00
Play icon
Posłuchaj
Speaker icon
Close icon
Zostań subskrybentem
i słuchaj tego oraz wielu innych artykułów w pb.pl

Nie budzi wątpliwości to, że pracownicy mogą zawrzeć umowę z więcej niż jednym pracodawcą. Jednak czy możliwe jest, aby to ten sam pracodawca zawarł z pracownikiem więcej niż jedną umowę o pracę?

Izabela Dziubak-Napiórkowska, radca prawny, Kancelaria Kopeć Zaborowski

Odpowiedź na to pytanie jest pozytywna, trzeba jednak dodać: to zależy. Warunkiem koniecznym jest, aby druga umowa o pracę obejmowała zupełnie inne stanowisko i odmienny rodzaj pracy. Czynności wykonywane przez pracownika muszą być w takim wypadku rodzajowo zupełnie inne niż te, które wynikają z pierwszej umowy o pracę (wyrok Sądu Najwyższego z 12 marca 1969 r., III PZP 1/69). Powstaje bowiem ryzyko uznania, że druga umowa została zawarta w celu obejścia przepisów o czasie pracy, a czynności wykonywane przez pracownika są w istocie pracą w godzinach nadliczbowych. Z kolei brak wypłaty rekompensaty za pracę w nadgodzinach może stanowić naruszenie przepisów o czasie pracy, a tym samym będzie wykroczeniem zagrożonym karą grzywny.

Jednocześnie, zgodnie z orzecznictwem, przyjmuje się domniemanie istnienia jednego stosunku pracy. Nic bowiem nie stoi na przeszkodzie, aby pracodawca w ramach jednej umowy powierzył danej osobie wykonywanie różnorodnych czynności obejmujących więcej niż jedno stanowisko (Sąd Najwyższy w wyroku z 14 lutego 2002 r., I PKN 876/00). Ocena sytuacji będzie zależeć od indywidualnych cech danego stosunku pracy.

Kiedy pracodawca jest pewny, że z punktu widzenia rodzaju pracy zawarcie kolejnej umowy o pracę jest bezpieczne, należy ustalić, w jakim łącznie wymiarze pracownik może rzeczywiście pracować. Kodeks pracy narzuca normy przerw w pracy oraz odpoczynku dobowego i tygodniowego. Pracownik w każdej dobie ma prawo do co najmniej 11 godzin, a w każdym tygodniu – do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Zawarte z jednym pracodawcą umowy o pracę nie mogą przewidywać łącznie takiego wymiaru etatu, który prowadziłby do naruszenia tych okresów odpoczynku. W ramach dobowego wymiaru pracodawca i pracownik dysponują więc w praktyce 5 godzinami, które mogą być zagospodarowane w ramach drugiej umowy o pracę. Na każdym z tych stanowisk może jednak powstać konieczność wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych. W przypadku więc, gdy 5 godzin ponad dobowy limit jest objęte pracą na innym stanowisku, jakiekolwiek zlecenia takiemu pracownikowi pracy w godzinach nadliczbowych będzie naruszeniem przepisów o czasie pracy. W celu uniknięcia tego problemu bardziej praktycznym rozwiązaniem będzie łączenie ze sobą dwóch umów o pracę zawartych na część etatu.

Dwie umowy o pracę zawarte z tym samym pracownikiem kreują dwa oddzielne stosunki pracy. Możliwe jest więc zawarcie z tą samą osobą jednej umowy o pracę na czas nieokreślony, a drugiej na zupełnie inne stanowisko na czas określony lub na okres próbny. Co więcej, rozwiązanie jednej umowy o pracę nie przekłada się automatycznie na drugi stosunek pracy. Może się okazać, że pracodawca, nie chcąc już pracować z daną osobą z uwagi na niską jakość pracy na jednym stanowisku, nie będzie dysponować podobnym uzasadnieniem do rozwiązania drugiej umowy zawartej na czas nieokreślony. Należy również pamiętać, że dwa stosunki pracy będą wymagać dwóch kompletów dokumentacji: odrębnych orzeczeń lekarskich, dwóch ewidencji czasu pracy, dwóch szkoleń BHP itp.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Polecane