Jak wynika z danych chińskiego urzędu statystycznego, w ubiegłym roku udział usług w chińskim PKB wzrósł do 46 proc., przekraczając udział sektora przemysłowego i budowlanego, który ukształtował się na poziomie nieco poniżej 44 proc. To kamień milowy w procesie transformacji Chin z gospodarki opartej na eksporcie towarów przemysłowych i finansowanych wpływami z niego inwestycjach infrastrukturalnych, w kierunku gospodarki opartej na popycie wewnętrznym. Jak podkreśla Chen Xingdong, główny ekonomista banku BNP Paribas na Chiny, młode pokolenie Chińczyków ma większe wymagania i dysponuje lepszym wykształceniem.
- Tendencja wzrostu wagi usług jest nieodwracalna. Czasy, kiedy wszystko produkowało się w Chinach, minęły – komentował dla Bloomberga Chen Xingdong.
Jeszcze w 1996 r., kiedy rozpoczęto publikację danych, w strukturze chińskiej gospodarki zupełnie dominował przemysł (48 proc.), a udział usług (33 proc.) był tylko o kilkanaście punktów proc. wyższy od udziału rolnictwa (19 proc.).
- Kiedyś chiński robotnik głównie musiał zjeść i przygotować się do pracy, ale dziś może cieszyć się lepszym stylem życia – zauważał Chen Xingdong, wskazując, że zmiany w nawykach i strukturze społeczeństwa wywierają presję na tradycyjne branże, takie jak cementowa czy stalowa, a tworzą nowe okazje przed firmami z sektora dóbr konsumenckich, służby zdrowia i edukacji.
Struktura PKB Chin według sektora wytworzenia. Źródło: Bloomberg.
