Euro przyszło na świat w 1 stycznia 1999 r. Początkowo służyło jednak wyłącznie do transakcji bezgotówkowych w jedenastu krajach Unii Europejskiej. W styczniu 2002 r. zmaterializowało się zastępując w portfelach m.in. marki, franki, liry oraz guldeny.
Wprowadzenie wspólnej waluty miało m.in. ułatwić życie przedsiębiorcom. Większość krajów sprzedawała towary głównie na terenie Unii Europejskiej, a ryzyka kursowe oraz ciągła wymiany walut nie wspierały eksportu.
- Na wprowadzeniu wspólnej waluty skorzystały wszystkie kraje. Niestety tylko część z nich, m.in. Niemcy, inwestowało w siebie i teraz zbiera tego owoce. Inne, jak Grecja, jechały na gapę. Korzystały ze wspólnych funduszy, ale nie reformowały się i nie zwiększały konkurencyjności. Ponadto wykorzystywały brak kontroli nad zadłużeniem – mówi Adam Czerniak, ekonomista Invest-Banku.
- Ostatnie dziesięć lat Eurolandu można podsumować krótko: dziewięć lat iluzji i rok rozczarowań – uważa Marco Annunziata, ekonomista banku Unicredit.
Jego zdaniem, główną iluzją twórców strefy euro było twierdzenie, że może funkcjonować bez wspólnej polityki fiskalnej.
Więcej w poniedziałkowym "Pulsie Biznesu"