Dalkia Termika i Stadtwerke Leipzig złożą dziś w resorcie skarbu poprawione oferty zakupu akcji Zespołu Elektrociepłowni Poznańskich. Mimo że resort nie zgodził się na odroczenie tego terminu, Dalkia nie rezygnuje z planów współpracy z Eneą przy prywatyzacji ZEP.
17 grudnia, jak zapowiadał wcześniej „PB”, podpisano akt notarialny ustanawiający inkorporację przez Energetykę Poznańską czterech innych spółek dystrybucyjnych ze Szczecina, Bydgoszczy, Gorzowa Wielkopolskiego i Zielonej Góry. Powiększona firma od 1 stycznia przyjmie nazwę Enea.
Powstały w wyniku konsolidacji największy w kraju dystrybutor energii elektrycznej chce zainwestować w Zespół Elektrociepłowni Poznańskich (ZEP), którego prywatyzacja dobiega końca. O akcje spółki rywalizują niemieckie Stadtwerke Leipzig (kontrolowane przez RWE) i Dalkia Termika (należąca do grupy Electricite de France), której towarzyszy kontrolowany przez nią PEC (poznański dystrybutor ciepła). Enea chce dołączyć do Francuzów.
— Niedawno podpisaliśmy w tej sprawie list intencyjny i skierowaliśmy go do Ministerstwa Skarbu Państwa (MSP). Na razie nie dostaliśmy odpowiedzi — mówi Jerzy Gruszka, prezes Energetyki Poznańskiej.
W związku z planami dotyczącymi współpracy z Eneą, Dalkia chciała odroczyć do końca stycznia termin składania poprawionej oferty, który MSP wyznaczyło na 20 grudnia. Nowa wspólna propozycja oznaczałaby istotną zmianę struktury transakcji. Enea chciałaby objąć minimum 25 proc. plus 1 akcję ZEP, co oznacza, że po wydaniu akcji pracowniczych dla konsorcjum Dalkii i PEC zostałoby 60 proc. papierów. Dotychczas oferty dotyczyły sprzedaży przez MSP 85 proc. akcji, tymczasem Enea liczy, że jako spółka skarbu państwa otrzyma swój pakiet za darmo w ramach podniesienia kapitału. Oznaczałoby to z pewnością zmniejszenie wpływów resortu z tej transakcji, choć z drugiej strony Dalkia byłaby prawdopodobnie skłonna lepiej wycenić akcje w mniejszym pakiecie, mając gwarancję współpracy z Eneą, która będzie odbiorcą prądu z ZEP.
Resort nie zgodził się na odroczenie terminu. Zainteresowani uważają jednak, że ta odmowa nie musi oznaczać braku akceptacji dla ich wspólnych planów.
