Sam proces polega na wykupie faktur przed terminem ich płatności, czyli udostępnieniu klientowi pieniędzy na podstawie przedstawionych faktur dokumentujących sprzedaż. Jeżeli chodzi o wspomniane bezpieczeństwo, to jest ono zapewnione poprzez monitoring, ewentualną windykację należności oraz ubezpieczenie obrotu pomiędzy sprzedającym i kupującym. Jedną z form faktoringu jest faktoring eksportowy, w ramach którego finansowany jest obrót z kontrahentami zagranicznymi. Możemy tu wyróżnić dwa rodzaje: faktoring z regresem (bez ubezpieczenia) oraz faktoring pełny (ubezpieczony) Faktoring eksportowy z regresem wybierają klienci, którym zależy przede wszystkim na poprawie płynności finansowej i ograniczeniu ryzyka kursowego. W ramach tego rozwiązania firma faktoringowa (faktor) finansuje faktury, administruje wierzytelnościami i w ograniczonym zakresie prowadzi monitoring dłużników. Nie przejmuje jednak ryzyka braku zapłaty, tzn. że w razie braku płatności przez dłużnika w określonym terminie faktor prosi klienta o zwrot wypłaconych pieniędzy. To sprawia, że faktoring z regresem powinien służyć do finansowania faktur od rzetelnych i wiarygodnych odbiorców, dokonujących terminowych płatności za zobowiązania. Faktoring pełny wybierają eksporterzy, którzy chcą dodatkowo, a często przede wszystkim, ograniczyć ryzyko transakcji związane z przewlekłą zwłokąlub całkowitym brakiem płatności przez kontrahenta. W ramach faktoringu pełnego faktor przejmuje ryzyko braku zapłaty kontrahenta zagranicznego, tak więc klient nie ponosi ryzyka handlowego transakcji lub ponosi je w ograniczonym zakresie. Przejęcie ryzyka przez faktora odbywa się zwykle w ramach limitu nadanego przez ubezpieczyciela lub limitu kredytowego banku.
Dodatkową, często ważną dla eksportera przewagą faktoringu pełnego jest jego ewidencja pozabilansowa, co pozwala na poprawę struktury bilansu i wskaźników ekonomiczno- -finansowych. Faktoring pełny eksportowy może też opierać się na tzw. systemie dwóch faktorów (Factors Chain International — w skrócie FCI), gdzie transakcja przebiega przy współpracy faktora działającego w Polsce oraz firmy faktoringowej operującej w kraju kontrahenta. Zadaniem tego drugiego jest ocena wiarygodności dłużnika, inkaso należności i przejęcie ryzyka jego wypłacalności. Ta forma faktoringu eksportowego jest najbardziej korzystna dla przedsiębiorcy z uwagi na uczestnictwo w niej faktora mającego siedzibę w kraju dłużnika. Faktor ten na bieżąco monitoruje kontrahenta, kontaktując się z nim w rodzimym języku, często zna lokalne zwyczaje i rynek, co znacznie zwiększa bezpieczeństwo transakcji i skuteczność ewentualnych działań windykacyjnych. Dodatkowo kontrahent dokonuje płatności na rachunek banku w swoim kraju, co nierzadko jest korzystnym elementem rozliczeń. W ramach wszystkich wyżej wymienionych form faktoringu eksporterzy mogą zaoferować swoim klientom wydłużony termin płatności, co może podnieść ich konkurencyjność w stosunku do innych dostawców. Według danych Polskiego Związku Faktorów za 2016 r. eksporterzy chętniej wybierają faktoring pełny niż faktoring z regresem. Dynamika wzrostu obrotów faktoringu pełnego eksportowego za ten okres wyniosła 31 proc., zaś faktoring eksportowy z regresem odnotował spadek obrotów o 1 proc.