Prysły korzyści z kredytu we franku. A taki był atrakcyjny. Marcin Materna, szef działu analiz DM Millennium, zestawił kursy złotego do franka w ostatnich pięciu latach i kwoty, jakie w tym czasie kredytobiorcy pożyczali na kupno mieszkań. Wnioski? Co najmniej połowa kredytobiorców nic nie zyskała na zachwalanym przez lata franku szwajcarskim albo nawet jest mocno do tyłu. Dwie trzecie dłużników zaciągnęło kredyt po kursie 2,5 zł lub niższym, co oznacza, że nawet po dwóch latach spłaty mają do oddania wyższy dług niż w momencie spisywania umowy z bankiem.
— Korzyści z kredytu we frankach rzeczywiście się wyzerowały patrząc z tej perspektywy, warto było pożyczyć pieniądze w złotych — mówi Marcin Materna.
Optyka zmienia się, kiedy na problem spojrzymy poprzez pryzmat miesięcznych rat, jakie płaci dłużnik. Miesięczna danina na rzecz banku wciąż jest niższa we franku niż w złotym. Ale tylko na papierze.
— Ci, którzy zaciągnęli kredyt po kursie 2,2-2,3 zł, już dzisiaj prawdopodobnie płacą wyższe raty, niż gdyby spłacali kredyt złotowy — informuje Marcin Materna.
Czy to oznacza, że ci, którzy zapożyczyli się w szwajcarskiej walucie, popełnili błąd swojego życia? Nie. Kredyty hipoteczne mają długą żywotność i spłacane będą jeszcze przez kolejne lata.
— Po okresie zawirowań na rynku złoty znowu powinien zacząć się umacniać, co poprawi atrakcyjność franka — mówi Marcin Materna.
Wahnięcie
Na razie kredytobiorcom pozostaje zacisnąć
zęby i czekać, aż poprawi się kondycja rodzimej waluty. Dla większości z nich
spadek kursu złotego to bardzo przykra niespodzianka. Okazuje się, że spłacając
miesiącami kredyt, nie tylko nie zmniejszają długu wobec banku, ale że jest on
wyższy niż na początku spłaty. Nieprzyjemne uczucie, ale jakoś można się z nim
jeszcze oswoić. Gorzej, że wskutek wahnięć kursowych w wielu przypadkach
wysokość zadłużenia przekroczyła wartość nieruchomości. Z dużą dozą
prawdopodobieństwa można założyć, że w takiej sytuacji znalazła się większość
szczęśliwych nabywców mieszkań kupionych na kredyt w tym roku, kiedy ceny
nieruchomości sięgały sufitu, a frank był tak słaby jak dzisiaj złoty. Chociaż i
kredytobiorcom z dłuższym stażem wskaźnik LTV mógł podskoczyć powyżej 100 proc.
wartości nieruchomości.
Nic nam do tego
Teoretycznie w takiej sytuacji, gdy
nieruchomość jest mniej warta niż wynosi dług, bank może wystąpić do dłużnika o
przedstawienie dodatkowych zabezpieczeń bądź nawet o spłatę należności. W
całości. Takie zapisy standardowo znajdują się w umowach kredytowych.
— Dla banku ważne jest to, czy kredytobiorca spłaca raty w terminie. Jeśli nie ma opóźnień, nie ma powodu, aby żądał dodatkowych zabezpieczeń. Tym bardziej że chodzi o problem w gruncie rzeczy księgowy. Dzisiaj 100 tys. franków warte jest 260 tys. zł, ale wkrótce ta kwota może się zmienić — wyjaśnia Aleksandra Kwiatkowska z GE Money Bank Polska.
Zresztą z dodatkowymi zabezpieczeniami mógłby być spory problem. Z danych Związku Banków Polskich wynika, że na jeden kredyt przypadają co najmniej dwie osoby, a czasem trzy i więcej, a więc np. małżonkowie i jeszcze ktoś z rodziny. Wszystko po to, żeby uzyskać zdolność kredytową.
— Sytuacja na rynku walutowym ma przejściowy charakter. W interesie banku jest przede wszystkim to, by klient terminowo wpłacał raty kredytowe — mówi Dominik Skrzycki, naczelnik wydziału planów finansowych w MultiBanku.
A pod tym względem kredytobiorcy są bez zarzutu. Zaledwie 2 proc. kredytów hipotecznych uważa się za zagrożone, czyli niespłacane w terminie.
Agnieszka Nachyła, dyrektor departamentu marketingu i rozwoju bankowości hipotecznej Banku Millennium, również uspokaja:
— Kredyty indeksowane kursem waluty obcej, w których na dzień udzielenia kwota kredytu przekraczała 80 proc. wartości nieruchomości, są objęte ubezpieczeniem niskiego wkładu własnego. Ubezpieczenie to zapewnia bankowi ochronę na wypadek wzrostu salda zadłużenia powyżej 100 proc. wartości nieruchomości — wyjaśnia Agnieszka Nachyła.
Co na temat franka mówią eksperci? Czytaj w poniedziałkowym "Pulsie Biznesu"!