Dokument „Dobre praktyki w spółkach publicznych” to oczekiwany od dawna spis zasad wzajemnych relacji pomiędzy zarządzającymi a właścicielami. Cechą każdej organizacji, w której rozdzielone są funkcje właścicielskie od zarządczych, jest asymetria informacji. W przeciwieństwie do zarządzających właściciele dysponują ograniczonym dostępem do informacji.
W zasadach corporate governance należy nadać większą wagę rzetelności, jasności i kompletności informacji generowanej przez spółkę. By informacja była wiarygodna, musi zostać potwierdzona przez niezależnego i bezstronnego eksperta, którym jest biegły rewident (audytor).
W relacjach pomiędzy zarządem, radą nadzorczą i właścicielami rola biegłego rewidenta jest więc niebanalna. Dobre praktyki powinny uwzględniać tę rolę i określać podstawowe wzajemne relacje pomiędzy biegłym rewidentem a organami spółki, przynajmniej w obszarach, których nie regulują „Normy Wykonywania Zawodu Biegłego Rewidenta”.