Dzień 1 maja 2004 r. był dla Polski uwieńczeniem długoletniego procesu gospodarczej i politycznej integracji ze strukturami Unii Europejskiej. Data przystąpienia do UE wyznaczyła równocześnie nowy etap w dążeniach naszego kraju do uzyskania pełnego członkostwa w Unii Gospodarczej i Walutowej, czyli zastąpienia złotego przez wspólną walutę europejską — euro. Wejście do zintegrowanego obszaru walutowego, jakim jest strefa euro, stało się strategicznym celem polskiej polityki gospodarczej ukierunkowanej na osiągnięcie trwałego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz zmniejszenie różnic w poziomach rozwoju gospodarczego między Polską a pozostałymi członkami Unii.
Ekonomiści, w tym analitycy NBP, wskazują na liczne korzyści wynikające z udziału w jednolitym obszarze walutowym. Są one związane m.in. z wyeliminowaniem ryzyka kursu walutowego, redukcją kosztów transakcyjnych i rozwojem handlu zagranicznego. Jednocześnie wprowadzenie wspólnego pieniądza przyczyni się do zwiększenia napływu inwestycji bezpośrednich oraz łatwiejszego dostępu polskich przedsiębiorstw do głębokiego rynku kapitałowego Wspólnoty. Wejście Polski do strefy euro oznaczać będzie również jeszcze pełniejsze włączenie naszego kraju w struktury gospodarcze i decyzyjne Unii Europejskiej.
Państwa należące do Unii Gospodarczo-Walutowej podejmują kluczowe decyzje
gospodarcze dotyczące UE. Ich przedstawiciele spotykają się w nieformalnym
gronie, ustalają wspólne stanowisko, coraz częściej odgrywają ważną rolę na
arenie międzynarodowej.