ISO nie oznacza tylko certyfikatu
Podstawowe informacje
ISO (International Organization for Standarization) — Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna jest ogólnoświatową federacją krajowych organizacji normalizacyjnych (organizacji członkowskich ISO).
Prace związane z opracowywaniem norm międzynarodowych prowadzone są przez komitety techniczne. Każda organizacja członkowska zainteresowana tematem, do którego został powołany komitet techniczny, ma prawo być reprezentowana w tym komitecie.
W pracach tych uczestniczą również organizacje międzynarodowe, rządowe oraz pozarządowe, związane z International Organization for Standarization. ISO ściśle współpracuje na przykład z Międzynarodową Komisją Elektrotechniczną (IEC) we wszystkich sprawach dotyczących normalizacji elektrotechnicznej.
Obecnie w ISO zrzeszonych jest ponad 90 krajów i w zasadzie we wszystkich stosowana jest rodzina międzynarodowych norm ISO 9000. 18 krajów członkowskich z UE lub EFTA jest zobowiązanych do stosowania tych norm, natomiast pozostałe kraje członkowskie ISO i inne organizacje mogą je stosować dobrowolnie. Specjalną rolę w ISO pełni Komitet Techniczny ISO/TC 176. Komitet Techniczny ISO/TC 176, Zarządzanie jakością i zapewnienie jakości, jest odpowiedzialny za opracowywanie i utrzymywanie serii norm międzynarodowych ISO 9000.
Nie wszystkie kraje zrzeszone w ISO zdecydowały się na numerację swoich krajowych wydań rodziny norm ISO 9000 zgodnie z numeracją ISO. Obecnie główne adaptacje prowadzą ku systemowi numeracji ISO. Na przykład, British Standard Institution zmienił swoją normę BS 5750, Part 1 (ISO 9001) na BS EN ISO 9001:1994 — mimo że istnieje już norma BS 9000, dotycząca zupełnie innej materii.
Oprac.: Wojciech Surmacz
na podstawie informacji Quality Management Centre