— Coach często jest mylony z kimś, kto zajmuje się doradztwem. Tymczasem, aby być coachem należy dysponować podobnym do doradztwa czy szkoleń zestawem kompetencji, ale najistotniejsza różnica polega na przesunięciu odpowiedzialności za rozwój na osobę coachowaną. To ona ma dzięki coachingowi zdecydować o swoim rozwoju, o kierunku tego rozwoju, o głębokości zmian, jakie w niej zajdą — opisuje Janusz Sytek, wiceprezes Firmy 2000, przedsiębiorstwa szkoleniowo-doradczego.
Zdaniem ekspertów, narzędzi coachingowych łatwo się nauczyć na kursach czy studiach podyplomowych, ale to za mało, aby odpowiednio wykonywać tę pracę.
— Takie umiejętności mogą być np. wykorzystywane przez menedżerów wyższego szczebla, nie oznacza to jednak, że są profesjonalnymi coachami. Poza wykorzystywaniem tych narzędzi coach powinien rozwijać swoje predyspozycje. Proces rozwojowy trwa około dwóch lat. W przypadku certyfikatu ICF można podejść do egzaminu dopiero po 100 godzinach praktyki coachingowej — tłumaczy Izabela Kluzek, dyrektor zarządzający w HPR Group, coach ICF.
Dlatego specjaliści podkreślają, że w przypadku coachów równie ważna jest wiedza, jak i odpowiednie umiejętności i kompetencje. Zdaniem Izabeli Kluzek, przy wyborze kursów czy studiów z tego zakresu ważne jest m.in. to, jakie uprawnienia dają, bo niewiele kończy się otrzymaniem rozpoznawalnego na rynku certyfikatu. Należy także zwrócić uwagę, czy kurs prowadzi profesjonalna organizacja, rozpoznawalną na polskim rynku i na rynkach zagranicznych.
Więcej przeczytasz w poniedziałkowym "Pulsie Biznesu" lub w archiwum PB>>