Warto pamiętać, które podmioty muszą rejestrować się jako podatnicy VAT UE.
Rejestracji wewnątrzwspólnotowej dokonuje się poprzez złożenie wypełnionego druku VAT-R/UE.
— Problem polega na tym, że spora część podatników błędnie sądzi, że ma obowiązek dokonywania takiej rejestracji — wyjaśnia Adam Bartosiewicz, doradca podatkowy ze Szczecina, autor publikacji „VAT. Komentarz” Wydawnictwa Zakamycze.
A może warto się zarejestrować na zapas — kiedyś się przyda? Adam Bartosiewicz wyjaśnia, że, po pierwsze, nie warto tracić czasu, po drugie taka rejestracja (a ściślej rzecz biorąc — jej potwierdzenie) kosztuje. Wreszcie, po trzecie, rejestracja „nieużywana” po pewnym czasie wygasa (gdy organ podatkowy z urzędu wykreśla podatnika z rejestru podatników unijnych).
Kto musi, a kto nie
Rejestracja podatników unijnych dotyczy obrotu wewnątrzwspólnotowego. Obowiązek ciąży przede wszystkim na podmiotach, które mają zamiar kupować i sprzedawać towary na unijnym rynku. Będą one bowiem dokonywać wewnątrzwspólnotowych nabyć oraz dostaw towarów, a dla podjęcia tych czynności konieczne jest posiadanie unijnego numeru NIP (czyli NIP poprzedzonego przedrostkiem PL).
— Gdy przedmiotem transakcji są nowe środki transportu, wówczas rejestracja nie jest konieczna — przypomina Adam Bartosiewicz.
Obowiązek rejestracji mają także podatnicy, którzy chcą dokonywać wewnątrzwspólnotowego nabycia pewnych usług od podatników z innych państw członkowskich. Wówczas bowiem posłużenie się przez nich unijnym numerem NIP, spowoduje, że usługa — która normalnie byłaby świadczona za granicą — zostanie uznana za świadczoną w Polsce z importu. Dotyczy to:
- wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów oraz związanych z tego rodzaju usługami,
- niektórych usługi pośrednictwa,
- usług wewnątrzwspólnotowego uszlachetniania towarów oraz ich wyceny.
Obowiązku rejestracji nie mają ci podatnicy, którzy wykonują (a nie nabywają) takie usługi.
Miejsce świadczenia
— Należy podkreślić, że obowiązek rejestracji wewnątrzwspólnotowej nie ciąży na osobach wykonujących z Polski usługi, których miejsce świadczenia znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego. Przykładowo dotyczyć to może różnych usług niematerialnych, świadczonych na rzecz obcych podatników z innego państwa członkowskiego, faktycznie wykonywanych w Polsce. Ich miejsce świadczenia znajduje się bowiem w państwie nabywcy — uzupełnia Adam Bartosiewicz.
Usługi te nie stanowią obrotu wewnątrzwspólnotowego, więc nie wiąże się z nimi obowiązek unijnej rejestracji.