Chińska waluta wykazuje wyjątkową odporność na globalne wstrząsy energetyczne. Juan stał się jedynym zyskującym aktywem w regionie Azji, co wynika z postrzegania Chin jako gospodarki relatywnie niewrażliwej na zawirowania w dostawach surowców. Inwestorzy masowo kierują środki w stronę Pekinu, a analitycy prognozują, że do końca roku kurs może osiągnąć poziom 6,4 w stosunku do dolara. Ten nagły wzrost zainteresowania stał się jednak wyzwaniem dla decydentów, ponieważ 10-dniowa zmienność dziennej stopy referencyjnej ustalanej przez PBOC spadła w tym tygodniu do najniższego poziomu od początku marca. Bank centralny celowo stabilizuje ten wskaźnik, aby zniechęcić spekulantów do jednostronnych zakładów na dalsze umocnienie juana.
Techniczne mechanizmy kontroli kursu przez PBOC
Ludowy Bank Chin wykorzystuje precyzyjne narzędzia regulacyjne, aby wygładzić wahania rynku bez wyznaczania sztywnej granicy kursowej. W piątek instytucja ustaliła tak zwany fix na poziomie 6,8622 za dolara, osłabiając walutę po raz drugi z rzędu, mimo że kurs rynkowy oscylował w granicach 6,82, czyli blisko 3-letniego maksimum. Poprzez utrzymywanie punktu środkowego, który ogranicza dzienne wahania na rynku krajowym do przedziału 2 proc., Pekin wysyła jasny sygnał o neutralnym, ale ostrożnym podejściu do zarządzania kursem. Strategia ta ma na celu ochronę juana przed globalną zmiennością wywołaną wojną, przy jednoczesnym blokowaniu zbyt szybkiego tempa aprecjacji, które jest postrzegane przez władze jako szkodliwe dla stabilności makroekonomicznej.
Strategiczna obrona sektora eksportowego i przemysłu
Zbyt silna waluta stanowi bezpośrednie zagrożenie dla chińskiej przewagi eksportowej, co mogłoby zniweczyć wysiłki na rzecz odbudowy przemysłu. Aby złagodzić presję wzrostową, PBOC podniósł na początku tygodnia limity kredytów zagranicznych dla wybranych banków, co zwiększa podaż walut obcych na rynku. Równolegle chińskie banki państwowe aktywnie skupowały dolary w ostatnich sesjach, skutecznie hamując dynamikę wzrostu juana. Dodatkowym czynnikiem stabilizującym jest rekordowy popyt na dewizy ze strony lokalnych przedsiębiorstw, który odnotowano w zeszłym miesiącu. Eksperci przewidują, że w najbliższej przyszłości bank centralny będzie konsekwentnie ustalał kursy referencyjne na poziomach słabszych niż rynkowy konsensus, priorytetowo traktując zarządzanie tempem wzrostu waluty, która przez wielu obserwatorów wciąż jest uznawana za niedowartościowaną.