Koszty reprezentacji a podatek

Ewelina Buczkowska, doradca podatkowy, senior manager Doradztwo Podatkowe WTS & SAJA Sp. z o.o.; Paweł Kempa, konsultant Doradztwo Podatkowe WTS & SAJA Sp. z o.o.
opublikowano: 17-11-2019, 22:00

Przepisy ustawy o CIT określają warunki uznania danego wydatku za koszt podatkowy poprzez wskazanie pozytywnych przesłanek, które wydatek musi spełniać, oraz katalogu wyłączeń, w których wydatek nie może się zawierać.

Wydatek musi być zatem poniesiony w celu osiągnięcia przychodu ze źródła przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia tego źródła, a jednocześnie nie może być objęty wyłączeniem na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wspomniany katalog wyłączeń obejmuje niektóre wydatki ponoszone na rzecz kontrahentów, np. koszty reprezentacji, wprost nie obejmuje natomiast rekompensaty wypłaconej w celu utrzymania dobrej relacji biznesowej. Nie oznacza to jednak automatycznie, że rekompensata stanowi koszt podatkowy, na co zwrócił uwagę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 15 marca 2019 r. (nr 0111-KDIB1-1.4010.19.2019.1.SG). Sprawa dotyczyła spółki dostarczającej towary podlegające w podatku VAT procedurze odwrotnego obciążenia. W wyniku błędu spółka wystawiała swojemu kontrahentowi faktury z podatkiem VAT, który był na bieżąco odliczany przez nabywcę. Po wewnętrznej weryfikacji rozliczeń spółka skorygowała wystawione faktury (za okres kilku lat), natomiast nabywca — złożone deklaracje VAT, co skutkowało zapłatą zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę.

W obawie przed utratą kluczowego kontrahenta spółka zawarła z nabywcą porozumienie w sprawie zwrotu części zapłaconych odsetek za zwłokę. We wniosku o interpretację spółka zapytała, czy wypłaconą rekompensatę może zaliczyć do kosztów podatkowych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził w wydanej interpretacji, że wbrew stanowisku wnioskodawcy zapłacona przez niego kwota nie stanowi kary umownej, lecz wynika z umowy zawartej po dokonanych dostawach, będącej konsekwencją błędnego rozliczenia podatku VAT. Zdaniem organu poniesiony wydatek nie jest nakierowany na uzyskanie przychodu (lub zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła), lecz stanowi dolegliwość nałożoną na spółkę w wyniku nieprzestrzegania przepisów prawa. Ponadto, jak stwierdził organ, podatnik nie ma prawa do przenoszenia na skarb państwa ryzyka prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

W konsekwencji zapłacone przez wnioskodawcę kwoty nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów. W świetle omówionej interpretacji przedsiębiorcy powinni zwrócić szczególną uwagę na wydatki ponoszone w celu utrzymania pozytywnych relacji biznesowych z kontrahentem, w tym rekompensaty wynikające z popełnionych błędów w dokumentowaniu i rozliczaniu świadczeń. Organy podatkowe nie aprobują bowiem automatycznego zaliczania tego rodzaju wydatków do kosztów podatkowych, lecz wymagają indywidualnej analizy każdego przypadku.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Ewelina Buczkowska, doradca podatkowy, senior manager Doradztwo Podatkowe WTS & SAJA Sp. z o.o.; Paweł Kempa, konsultant Doradztwo Podatkowe WTS & SAJA Sp. z o.o.

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu