Nadzór bankowy
Kontrolowanie działalności banków przez Narodowy Bank Polski (NBP), którego zasady i zakres są określone w prawie bankowym oraz w ustawie o NBP. Celem nadzoru bankowego jest zapewnienie bezpieczeństwa wkładów oszczędnościowych i lokat gromadzonych w bankach oraz zgodności działalności banków z przepisami prawa bankowego. Nadzór bankowy obejmuje banki, ich oddziały oraz przedstawicielstwa banków zagranicznych. Sprawując nadzór bankowy, NBP dokonuje oceny działalności banków na podstawie zebranych danych i może podejmować określone prawem bankowym czynności, do których należy badanie bilansu banku, sytuacji finansowej oraz płynności finansowej banku, prawidłowości udzielania kredytów, zabezpieczenia i terminowości ich spłaty, stosowanego oprocentowania kredytów oraz wkładów oszczędnościowych i lokat. W ramach nadzoru bankowego prezes NBP ustala obowiązujące banki normy i zasady postępowania oraz może zalecić bankowi podjęcie bądź zaniechanie pewnych działań. W przypadku stwierdzenia — w wyniku sprawowania nadzoru bankowego — nieprawidłowości w działalności banku prezes NBP ma uprawnienia do zawieszenia w czynnościach lub wnioskowania o odwołanie prezesa oraz innych członków zarządu banku, ograniczenia zakresu działalności banku, cofnięcia zgody na utworzenie banku, zarządzenia likwidacji banku, ustanowienia zarządu tymczasowego banku.
Nadzór właścicielski (korporacyjny)
Ogół relacji pomiędzy poszczególnymi władzami spółki (walne zgromadzenie akcjonariuszy, rada nadzorcza, zarząd). W kontekście koncepcji tworzenia wartości dla akcjonariuszy nadzór właścicielski — rozumiany jako zespół czynności prawnych i faktycznych realizowanych przez właścicieli kapitału wobec podległego im podmiotu i jego organów — ma do odegrania bardzo istotną rolę. Polega ona na jak najlepszym zabezpieczeniu interesów właścicieli szczególnie w relacjach z zarządem spółki.
Niedobór
Występuje wówczas gdy któryś z funduszy emerytalnych nie osiągnie minimalnej wymaganej stopy zwrotu. Podawany jest kwotowo i fundusz jest zobligowany w ciągu trzech dni, od ogłoszenia przez prezesa UNFE średniej ważonej stopy zwrotu, pokryć go z rachunku rezerwowego. W ciągu następnych 7 dni musi wyrównać rachunek rezerwowy z kapitałów własnych PTE. Jeżeli jednak rachunek rezerwowy nie wystarczy na pokrycie niedoboru, to pokrywany jest on ze środków własnych PTE, jeżeli to nie wystarcza, pozostają jeszcze dwa rozwiązania Fundusz Gwarancyjny oraz Skarb Państwa. W następstwie pokrycia niedoboru zwiększa się wysokość osiągniętej przez dane OFE stopy zwrotu (będzie to minimalna wymagana stopa zwrotu) oraz wzrasta wielkość jego aktywów netto, co pociąga za sobą wzrost wartości jego jednostki rozrachunkowej.