Najbogatszy włóczykij Europy

opublikowano: 05-10-2015, 09:45

„Bogaty, wykształcony starszy dżentelmen szuka pani w dojrzałym wieku, biegłej w językach jako sekretarki i gospodyni domu” - takie ogłoszenia pojawiły się w europejskiej prasie w 1876 r. Zleceniodawcą był przemysłowiec i wynalazca - Alfred Nobel.

Szwedzki milioner pod koniec swojego życia nie był osobą szczęśliwą. Poszukiwał swojego miejsca na świecie - być może dlatego założył aż 90 laboratoriów w 20 krajach. Mieszkał przeważnie w Paryżu - centrum ówczesnego świata - ale bardzo dużo podróżował. To dlatego Victor Hugo nazwał go "najbogatszym wagabundą Europy". 

Zobacz więcej

Alfred Nobel

Smithsonian Institution

Przez wiele lat nie mógł się pogodzić ze śmiercią, do której doprowadził - w 1864 r. podczas przeprowadzania eksperymentu z nitrogliceryną zginęło kilka osób w tym jego brat, Emil. Tragedia nie zniechęciła Alfreda, lecz jeszcze bardziej zmotywowała go do pracy nad znalezieniem możliwie najbezpieczniejszego zastosowania materiału wybuchowego. W konsekwencji wynalazł formę dynamitu - formowanego w wałki z ziemi okrzemkowej, który można było wkładać w dziury wywiercone wiertłami, a następnie wysadzać twarde skały.

Był samotny, co wynikało między innymi z jego trudnego ponoć charakteru. Na wspomniane ogłoszenie odpowiedziało wiele kobiet, ale najodpowiedniejszą okazała się hrabina Bertha Kinsky von Chinic und Tettau. Wytrzymała z Noblem tylko tydzień, po czym wróciła do Austrii, ale do końca życia Alfreda pozostali w bliskim kontakcie utrzymując ożywioną korespondencję. Bertha, pacyfistka, zostanie w 1905 r. odznaczona pokojową Nagrodą Nobla. 
Olbrzymi majątek, jaki posiadał również nie sprzyjał zawieraniu uczciwych znajomości. Nawet po jego śmierci najbliżsi członkowie rodziny procesowali się z wykonawcami testamentu nie mogąc znieść pominięcia ich w zapisach zmarłego. Do swojej śmierci w 1896 Alfred Nobel zarejestrował 355 patentów. Wiele firm założonych przez niego istnieje do dzisiaj i rozwinęło się w wielkie korporacje, jak:  Imperial Chemical Industries (ICI) w Wielkiej Brytanii, Société Centrale de Dynamite we Francji czy Dyno Industries w Norwegii.

Alfred Nobel umarł na atak serca w swoim domu w San Remo we Włoszech 10 grudnia 1896 r. Po otwarciu testamentu ze zdumieniem odczytano zapis:

"Ja niżej podpisany, Alfred Nobel, oświadczam niniejszym, po długiej rozwadze, iż moja ostatnia wola odnośnie majątku, jest następująca. Wszystkie pozostałe po mnie, możliwe do zrealizowania aktywa, mają być rozdysponowane w sposób następujący: kapitał zostanie przez egzekutorów ulokowany bezpiecznie w papierach, tworzących fundusz, którego procenty każdego roku mają być rozdzielone w formie nagród tym, którzy w roku poprzedzającym przynieśli ludzkości największe korzyści.[...]"

Dzięki wytrwałości i poświęceniu dwóch zaufanych wykonawców testamentu - Emanuela Nobla i Regnara Sohlmanna udało się w 1900 r. zarejestrować Fundację Noblowską, do której przekazano wszystkie aktywa zmarłego. 

Pierwsza uroczystość wręczenia tej nagrody odbyła się w Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie w 1901 r., Pokojową Nagrodę Nobla otrzymali wtedy Jean Henri Dunant, założyciel Czerwonego Krzyża i Frédéric Passy.

Laureaci nagrody otrzymują złoty medal, dyplom i nagrodę pieniężną (obecnie ok 8 mln koron szwedzkich). 

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Marcin Dobrowolski

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu