Przedsiębiorca starający się o kredyt lub faktoring musi przygotować dokumenty, które pozwolą określić jego sytuację finansową, poziom finansowania i ewentualne zabezpieczenia. W przypadku faktoringu główny ciężar spoczywa na dokumentach obrazujących przepływy, kulturę płatniczą, terminowość, sposób dokumentowania działań gospodarczych w przedsiębiorstwie oraz umowach handlowych z kontrahentami. Przy analizie faktoringowej klient jest proszony również o dostarczenie dokumentów założycielskich przedsiębiorstwa (np. umowa spółki).
Z racji tego, że w faktoringu pod uwagę bierze się podmioty, z jakimi współpracuje przedsiębiorca, na nich można oprzeć ryzyko transakcji, usługa ta często jest jedyną możliwością finansowania dla młodych firm (działających powyżej 12 miesięcy). Jeśli klient posiada rozproszony portfel swoich odbiorców, ma z nimi podpisane umowy, kontrakty o współpracę, podmioty te terminowo regulują swoje zobowiązania wobec klienta, możemy udzielić faktoringu pełnego (z przejęciem ryzyka), korzystając z dodatkowego zabezpieczenia w towarzystwie ubezpieczeniowym, bądź udzielić faktoringu z regresem (bez przejęcia ryzyka) do klienta. Jednak zawsze brana będzie pod uwagę minimum sześciomiesięczna współpraca z każdym z kontrahentów.
Koszt faktoringu nie różni się znacząco od kosztu kredytu, są raczej bardzo do siebie zbliżone. Oczywiście w obu przypadkach mogą pojawić się dodatkowe opłaty. W kredycie często dochodzi konieczność wyceny nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie i jej ubezpieczenia, w faktoringu natomiast taką dodatkową opłatą może być opcja faktoringu pełnego, obejmująca opłaty reasekuracyjne.