Lasy, zajmujące prawie 30 proc. powierzchni Polski, gospodarka leśna i cały sektor leśno- drzewny wraz z ochroną przyrody w lasach, mają szansę w obliczu zmian klimatycznych stać się siłą napędową rozwoju wielu sektorów i branżą kluczową dla tworzenia podstaw zielonej gospodarki.
Kryzys gospodarczy ostatnich lat i towarzyszące mu napięcia społeczne nie świadczą dobrze o realizacji obowiązującej od prawie 20 lat koncepcji tzw. trwałego rozwoju. Skutkiem zielonej gospodarki powinno być m.in. bardziej racjonalne wykorzystanie zasobów naturalnych, skuteczniejsza ochrona klimatu i przyrody, większe oszczędzanie energii i zmniejszenie poziomu odpadów. Biogospodarka ma być również szansą rozwoju terenów wiejskich, a także prośrodowiskowych rozwiązań lokalnych. Powinna powodować wzrost zatrudnienia, a jednocześnie zapewniać zysk przedsiębiorstw i odpowiednie dochody budżetu państwa oraz jednostek terytorialnych.
W tej dziedzinie obserwowane na świecie nowe trendy rozwojowe, które składają się na pojęcie „green economy”, prezentowane i dyskutowane w międzynarodowych gremiach, spotykają się z celami i zadaniami Narodowego Programu Leśnego (NPL), którego koncepcja jest postrzegana jako kolejny, krok w kierunku tworzenia nowego obrazu współczesnego leśnictwa, opartego na partnerstwie i współdziałaniu wszystkich zainteresowanych stron, a także na decentralizacji decyzji i międzysektorowym podejściu.
Celem NPL jest również stworzenie warunków dla wzrostu konkurencyjności i poprawy pozycji sektora leśno-drzewnego w gospodarce narodowej, uczynienie z lasów i gospodarki leśnej narzędzi ekonomicznego rozwoju, a poza tym aktywizacja obszarów wiejskich na bazie sektora leśno-drzewnego, zwiększenie produkcji i dostaw drewna dla przemysłu oraz odbiorców indywidualnych.
Narodowy Program Leśny ma służyć podniesieniu jakości życia poprzez wielokierunkowe użytkowanie lasów i ochronę leśnej przyrody w zgodzie z zasadami trwałości i rozwoju.
PROF. DR HAB. KAZIMIERZ RYKOWSKI,
kierownik projektu Narodowy Program
Leśny