W regulacjach dotyczących stosunku pracy pojawiły się zmiany.
W związku z wprowadzeniem 50-proc. stawki PIT, zmodyfikowano przepisy poboru zaliczek ze stosunku pracy. Pracodawcy będą pobierać zaliczki wysokości 50 proc. dochodu za miesiące następujące po tym, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył górną granicę III przedziału. Gdy podatnik oświadczy, że będzie rozliczał się z małżonkiem i jego dochody przekroczą górną granicę I, II lub III przedziału, płatnik pobierze zaliczki:
- za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika przekroczył górną granicę II przedziału — 19 proc. dochodu uzyskanego w danym miesiącu,
- za miesiące następujące po tym, w którym dochód podatnika przekroczył kwotę, o której mowa w poprzednim punkcie — 30 proc. dochodu,
- za miesiące następujące po tym, w którym dochód podatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę III przedziału skali — 40 proc.
Doprecyzowano przepis dotyczący poboru wyższych zaliczek na podatek w ciągu roku.
Zamiast płatnika
W myśl nowego art. 42e ustawy o PIT, gdy za płatnika, o którym mowa w art. 31 (pracodawcę), wypłaty świadczeń ze stosunku pracy dokonuje komornik sądowy lub podmiot niebędący następcą prawnym płatnika, przejmujący jego zobowiązania wynikające ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, jest on obowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy obliczonej według stawki 19 proc. Przy obliczaniu zaliczki musi uwzględniać:
- koszty uzyskania przychodu wysokości 102,25 zł miesięcznie,
- składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe potrącone w miesiącu zgodnie z odrębnymi przepisami.
Zaliczka jest pomniejszana o 1/12 kwoty zmniejszającej podatek oraz o odpowiednią część składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych w miesiącu.
Inne dochody
W 2004 r. zaliczki na podatek od wymienionych w art. 44 ust. 1a dochodów osiąganych bez pośrednictwa płatnika (ze stosunku pracy z zagranicy, z emerytur i rent z zagranicy, z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9) wynosiły 19 proc. dochodu. Mogło to spowodować stosunkowo wysoką dopłatę w zeznaniu rocznym, a podatnicy nie mieli możliwości wpłaty wyższych zaliczek. Od 1 stycznia 2005 r. art. 33 ust. 3a zezwala podatnikom na wybór, czy chcą płacić zaliczki 19 proc. czy też wyższe.