WARSZAWA (Reuters) - Poniżej przedstawiamy drugą część pełnego tekstu komunikatu po dwudniowym posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej.
VI. Sytuacja w sektorze finansow poublicznych Rząd przyjął projekt budżetu państwa na 2002 r., który generalnie potwierdza wcześniejsze zapowiedzi, że wydatki budżetu państwa wyniosła ok. 183 miliardów złotych, a deficyt nie przekroczy 40 mld złotych. W sferze finansów publicznych pozostaje jednak duża niepewność co do ostatecznego kształtu budżetu na 2002 r. związana z przebiegiem prac Parlamentu nad ustawami okołobudżetowymi. Nawet w tym kształcie projekt budżetu na 2002 r. budzi niepokój co do jego wpływu na przyszły wzrost gospodarczy oraz możliwość poprawy układu polityki fiskalnej i monetarnej. Tempo realnego wzrostu wydatków całego sektora finansów publicznych jest tylko nieznacznie niższe niż w projekcie poprzedniego rządu, część ograniczenia wydatków budżetu państwa w 2002 r. została osiągnięta przez przesunięcie niektórych wydatków w czasie lub do innych części sektora finansów publicznych, a deficyt ekonomiczny został założony na poziomie wyższym niż w poprzednim projekcie. VII. Decyzja Rady Polityki Pieniężnej. 1. Projekt Ustawy budżetowej na rok 2002 potwierdza generalnie wcześniejsze zapowiedzi rządu co do kształtu budżetu. Informacje te zostały uwzględnione w decyzji o obniżce stóp procentowych na poprzednim posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej i nie stanowią przesłanki przemawiającej za złagodzeniem polityki pieniężnej. 2. Natomiast dane ekonomiczne, które pojawiły się od czasu ostatniego posiedzenia Rady Polityki Pieniężnej sygnalizują dalszy spadek presji inflacyjnej: - W październiku br. obniżyły się wszystkie miary inflacji bazowej, co wskazuje, że spadek inflacji nie wynika jedynie z działania czynników przejściowych, ale dotyczy większości grup towarów i usług. - Obniżyły się ceny produkcji sprzedanej przemysłu, co sygnalizuje, że ich wzrost w okresie lipiec-wrzesień br. był prawdopodobnie przejściowy. W porównaniu z październikiem 2000 r ceny produkcji przemysłowej obniżyły się. Oznacza to mniejszą presję na wzrost cen konsumpcyjnych w przyszłości. - Wyraźnie poprawiły się oczekiwania osób prywatnych dotyczące inflacji w przyszłości. Dalszemu obniżeniu uległy również oczekiwania inflacyjne analityków bankowych. - Korzystniej dla przyszłej inflacji ukształtowały się czynniki monetarne: - Tempo wzrostu podaży pieniądza ogółem w skali roku obniżyło się do 13,1% z 14,3% przed miesiącem. - Dynamika akcji kredytowej ogółem w ujęciu dwunastomiesięcznym obniżyła się do 8,5% z 10,7% we wrześniu br. - Obniżyły się oczekiwania co do przyszłego kształtowania się cen ropy naftowej. - Wyniki finansowe przedsiębiorstw w okresie styczeń-wrzesień były gorsze niż w analogicznym okresie 2000 r., co może oznaczać mniejszy popyt inwestycyjny w przyszłości. 3. W okresie od ostatniego posiedzenia Rady Polityki Pieniężnej pojawiły się również sygnały potwierdzające wcześniejsze tendencje korzystne dla przyszłej inflacji:
- Tempo wzrostu gospodarczego na świecie w 2001 i 2002 r. będzie niższe niż w cześniej przewidywano. Oznacza to trudniejsze warunki dla polskiego eksportu. Jest to jednocześnie czynnik ograniczający presję inflacyjną.
- Sytuacja na rynku pracy powinna ograniczać presję płacową. 4. W tej sytuacji Rada Polityki Pieniężnej postanowiła obniżyć stopy procentowe NBP o 1,5 punktu procentowego oraz utrzymać neutralne nastawienie w polityce pieniężnej. VIII.
Rada Polityki Pieniężnej pragnie jednocześnie podkreślić, że w 2001 roku dokonała już łącznych obniżek stóp procentowych o 7,5 punktu procentowego. Minimalna stopa rentowności 28-dniowych operacji otwartego rynku została obniżona z 19 procent do 11,5 procent, stopa redyskontowa weksli z 21,5 procent do 14 procent, a stopa kredytu lombardowego z 23 procent do 15,5 procent. Pełne skutki tych obniżek jeszcze się nie ujawniły.
Jednocześnie utrzymuje się poważna niepewność co do sytuacji w sektorze finansów publicznych w latach 2002 i 2003, wpływu podatku od dochodów z oszczędności na skłonność do oszczędzania, skali niezbędnych reform strukturalnych jakie zostaną przeprowadzone.
Trudno oczekiwać, aby ta niepewność została rozproszona w najbliższym czasie. Obydwa czynniki: duża skala dokonanych w 2001 roku łącznych obniżek stóp procentowych NBP i niepełne ujawnienie się ich skutków oraz utrzymywanie się ważnych źródeł niepewności będzie stanowić zasadzniczą przesłankę dla dalszych decyzji Rady Polityki Pieniężnej. IX.
Narodowy Bank Polski oraz Rada Polityki Pieniężnej rozważa możliwość podjęcia działać (zamiana obligacji NBP wyemitowanych w związku z obniżką stopy rezerwy obowiązkowej w 1999 r. na obligacje o wartości rynkowej) mających na celu złagodzenie negatywnego wpływu podatku od dochodów z kapitałów pieniężnych na oprocentowanie depozytów bankowych. X.
Zgodnie z Założeniami Polityki Pieniężnej na 2001 r. Narodowy Bank Polski wprowadza z dniem 1 grudnia 2001 r. stopę depozytową banku centralnego. Stopa depozytowa będzie wyznaczała cenę jaką bank centralny zaoferuje bankom za złożenie przez nie krótkookresowego depozytu. Celem wprowadzenia tego instrumentu jest ograniczenie wahań krótkookresowych stóp procentowych na rynku międzybankowym. Wprowadzenie stopy depozytowej jest także krokiem w kierunku dostosowania instrumentów NBP do standardów Europejskiego Banku Centralnego. Zasady przyjmowania i obsługi depozytu określa uchwała Zarządu NBP w sprawie warunków otwierania i prowadzenia rachunków banków przez NBP oraz zawarte z bankami umowy. Instrument ten będzie dostępny dla wszystkich banków posiadających rachunki bieżące w Departamencie Systemu Płatniczego (DSP). Niezabezpieczony depozyt będzie mógł zostać założony przez bank przed końcem dnia operacyjnego, terminem zwrotu będzie początek nastepnego dnia operacyjnego. Kwota przyjmowanych depozytów nie będzie ograniczona. Oprocentowanie depozytu ustalane przez Radę Polityki Pieniężnej (stopa depozytowa) będzie niższe od stopy referencyjnej (minimalnego oprocentowania operacji otwartego rynku z 28-dniowym terminem zapadalności). Rada zakłada funkcjonowanie w normalnych warunkach symetrycznego korytarza stóp procentowych banku centralnego - co oznacza, że różnica (wyrażona w punktach procentowych) między stopą depozytową i stopą referencyjną będzie równa różnicy między oprocentowaniem kredytu lombardowego a poziomem stopy referencyjnej. Różnica ta będzie ponadto uzależniona od poziomu stóp procentowych NBP - przy niższych stopach może ulec zmniejszeniu. W związku z powyższym możliwe będzie stopniowe dostosowywanie szerokości korytarza stóp NBP w zależności od zmian poziomu stopy referencyjnej. Zachowanie symetrycznego korytarza stóp procentowych wokół poziomu stopy referencyjnej będzie wówczas wymagało większej zmiany stopy lombardowej oraz mniejszej zmiany stopy depozytowej w porównaniu do zmian stopy referencyjnej. Dostosowanie to będzie miało charakter techniczny i nie będzie oznaczało zmiany ogólnego kierunku ani stopnia restrykcyjności polityki pieniężnej. XI. Następne posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej odbędzie się w dniach 18-19 grudnia 2001 r.
((Reuters Serwis Polski, tel +48 22 653 97 00, fax +48 22 653 97 80, [email protected]))