Płaskorzeźby stworzone przez Magdalenę Komar i... pszczoły

  • DI
opublikowano: 07-10-2022, 15:01
Play icon
Posłuchaj
Speaker icon
Close icon
Zostań subskrybentem
i słuchaj tego oraz wielu innych artykułów w pb.pl

Artystka Magdalena Komar zafascynowana światem pszczół pracowała z nimi przez dwa lata. Wspólne dzieła człowieka i owadów to unikatowe płaskorzeźby, które mówią o tym, czym żyje współczesny świat: konieczności zbudowania nowej relacji z naturą, ekologii, a o nawet feminizmie i gender.

W czasie pandemii Magdalena Komar zapoznała się z podstawami pszczelarstwa i znalazła bartników, którzy pomogli jej lepiej poznać te owady. Kupiła ul i wprowadziła do niego pszczelą rodzinę. Te działania określiła jako „fizyczny proces konstruowania nowego świata”. Ul stał się dla niej swoistym laboratorium. Chciała wejść w relację z pszczołami, przyjmując rolę niewykształconego badacza, którego zadaniem nie jest naukowe zbadanie tych istot, lecz dialog bez konkretnych oczekiwań.

Kobieca relacja

Podobieństwa:
Podobieństwa:
Pszczoły stały się rzeźbiarkami, jednocześnie zmagając się z codziennym życiem – rozmnażaniem i staraniami, by zapewnić dobrostan potomstwu. W świecie pszczół podobnie jak w świecie kobiet w ich pracę, działania artystyczne, wplątana jest odpowiedzialność i troska o innych – mówi Magdalena Komar.
materiały prasowe

Zaprojektowała i zbudowała serię ramek do ula różnymi technikami – od cięcia laserowego i tkania przez wyrabianie tkanin filcowych i nunofilcu, ornamentalne formy ze zszywanych metalowych rurek biżuteryjnych po zalewanie filcu i jedwabiu woskiem pszczelim – by zaprosić pszczoły do współdziałania. W ten sposób powstały Praktyki współistnienia, prace, które opowiadają o symbiozie, dialogu człowieka z innymi gatunkami, z naturą, której jesteśmy częścią.

Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
materiały prasowe

– Pszczoły stały się rzeźbiarkami, jednocześnie zmagając się z codziennym życiem – rozmnażaniem i staraniami, by zapewnić dobrostan potomstwu. Teraz, patrząc z dystansu, powiedziałabym, że była to wymiana między nami kobietami – artystkami, matkami, karmicielkami, zbieraczkami, woszczarkami, magazynierkami, wentylatorkami, samicami. Była to relacja bardzo kobieca. W świecie pszczół podobnie jak w świecie kobiet w ich pracę, działania artystyczne, wplątana jest odpowiedzialność i troska o innych – wyjaśnia artystka.

Boska natura

Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
materiały prasowe

Artystka poznawała procesy powstawania wosku i historię tradycyjnych technik czerpiących z symbiozy człowiek – natura. Ważną częścią tej współpracy był stały kontakt z pszczołami. Magdalena Komar zaglądała do nich, a zanurzając się w ich świat, angażowała zmysły dotyku, słuchu, węchu. Zbadała mitologię, teksty antropologiczne i filozoficzne na temat pszczół.

– Te stworzenia fascynują nie tylko pracowitością i tym, jak długo trwa ich gatunek, lecz także owocami swojej pracy: miodem i wytwarzanymi formami heksagonalnymi, które możemy też zobaczyć w kłosie jęczmienia, na pancerzu żółwia i w celulozowych komórkach gniazd szerszeni. Dla antycznych myślicieli pszczoły, tworzące plastry zawsze złoż̇one z graniastosłupów sześciokątnych, były najdoskonalszymi – z boskiej poręki – budowniczymi – opowiada Magdalena Komar.

Współistnienie i współpraca

Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
materiały prasowe

Życie pszczół i wytwory ich żmudnej pracy, jedyna w swoim rodzaju naturalna architektura, zafascynowały artystkę, która zadaje pytanie o dialog międzygatunkowy, możliwość pogodzenia perspektywy całkowicie antropologicznej z projektem, który zakłada współpracę człowieka z pszczołami – gatunkiem nadal dla nas tajemniczym. Podkreśla konieczność rozstania się z modelem opartym o zasadę̨ walki człowieka z naturą, zaś jako cel swojego projektu określa poszukiwanie symbiotycznej alternatywy i wyjście poza siebie. Jako autorki prac artystka podaje siebie i Pszczoły (pisząc o nich z wielkiej litery), bo przecież, choć pomysł i inicjatywa mogły wyjść spod ludzkiej ręki, to bez nich, pszczelich współautorek, nic nie mogłoby powstać.

Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
Praca Magdaleny Komar z serii Praktyki współistnienia
materiały prasowe

Wystawę prac Magdaleny Komar Praktyki współistnienia będzie można obejrzeć podczas festiwalu Kultura nas ocali w Centrum Kultury i Historii Wahadło w Brześciu Kujawskim 5-12 października 2022. Kultura nas ocali to interdyscyplinarny festiwal, który w ubiegłym roku skupił zaangażowanych w uczestnictwo w kulturze, chętnych do dyskusji młodych ludzi.

Magdalena Komar

Projektantka specjalizująca się w tkaninie i wykładowczyni prowadząca Pracownię Projektowania Tkanin w Katedrze Mody na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 2020 r. rozpoczęła projekt artystyczny Praktyki współistnienia, który sytuuje się na styku rzeźby, instalacji i badawczego eksperymentu tworzonego we współpracy z innym gatunkiem – pszczołami.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Polecane