Warszawa (PAP) - W cyklu polityk Unii Europejskiej dziś przedstawiamy politykę ochrony środowiska.
Polityka ochrony środowiska naturalnego przewiduje działania zapobiegawcze, neutralizację zanieczyszczeń, ograniczenie emisji substancji trujących, renaturalizację środowiska naturalnego oraz wprowadzenie zasady pokrywania szkód w tym zakresie przez sprawcę.
Politykę ochrony środowiska Unia realizuje od początku lat siedemdziesiątych. UE współpracuje na tej płaszczyźnie z krajami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.
W 1990 roku utworzono Europejską Agencję Ochrony Środowiska Naturalnego. Powstały także programy wspierające działania proekologiczne: LIFE - dotyczący finansowego wspierania inwestycji w dziedzinie ochrony środowiska; ENVIREG - usuwanie zanieczyszczeń w regionach przybrzeżnych; ALTENER - rozwój odnawialnych nośników energii; SAVE - podnoszenie wydajności energetycznej.
Ochrona środowiska obejmuje: ochronę wód, likwidację zanieczyszczenia atmosfery, obniżenie poziomu hałasu, uregulowanie produkcji chemicznej, zagospodarowanie odpadów, ochronę przyrody.
Aby chronić wody, określono normy jakościowe dla wszystkich rodzajów wód. Państwa członkowskie podpisały konwencje międzynarodowe w sprawie zachowania czystości najważniejszych szlaków międzynarodowych. Regulacje dotyczą wód słodkich, słonych, powierzchniowych i głębinowych. Ustalone zostały dopuszczalne limity obecności w wodzie substancji chemicznych, takich jak: kadm, rtęć, dwutlenek tytanu.
Atmosfera zanieczyszczana jest głównie przez spalarnie i pojazdy samochodowe, dlatego w 1985 roku UE ustaliła dopuszczalną zawartość ołowiu w paliwie oraz w benzynie bezołowiowej. Przyjęto też wiele dyrektyw regulujących emisje dwutlenku siarki, używania chlorofluorowęglanów w aerozolach oraz kontroli zanieczyszczeń przez zakłady przemysłowe.
Wprowadzono również ograniczenia poziomu hałasu samochodów osobowych, ciężarowych, motocykli, ciągników, samolotów poddźwiękowych, kosiarek, maszyn budowlanych. W przypadku sprzętu domowego poziom hałasu powinien być określony na opakowaniu.
Pierwsza regulacja dotycząca produkcji chemicznej pochodzi z końca lat sześćdziesiątych i określa standardy klasyfikowania, pakowania i etykietowania niebezpiecznych substancji. Na początku lat siedemdziesiątych wydano dwie dyrektywy o kontroli składu detergentów, a blisko 10 lat później nakaz informowania władz o substancjach, zakładach i miejscach, gdzie istnieje zagrożenie. Stworzono też Europejski Wykaz Istniejących Substancji Chemicznych (spis wszystkich istniejących substancji oraz procedury postępowania z nimi).
Zasady gospodarowania odpadami - ustalone w 1990 roku - to minimalizowanie wytwarzania wszelkiego rodzaju odpadów, rozwijanie odzysku odpadów, powtórne ich użytkowanie, samowystarczalność UE w zakresie minimalizacji odpadów i ich usuwania. Projekty obejmują wprowadzanie tzw. "czystych technologii" i zwiększanie trwałości wyrobów.
Unia przyjęła także wiele dyrektyw w sprawie ochrony zwierząt, importu produktów skórzanych, kontroli i ograniczenia badań prowadzonych na zwierzętach.(PAP)