Eksperci Instytutu Globalizacji wzięli pod uwagę dynamikę najważniejszych wskaźników ekonomicznych tj. wzrost PKB, wartość PKB na osobę, stopę bezrobocia, inflację, stopień zadłużenia państwa, wartość handlu międzynarodowego oraz bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Oto, co wynikło z zestawienia (obok państwa punkty rankingowe):
1 Hongkong 40,75
2 Chiny 37,25
3 Holandia 36,5
4 Stany
Zjednoczone 36,375
5 Singapur 35,125
6 Wielka
Brytania 34,125
7 Tajwan 34
8 Korea
Południowa 33,5
9 Szwajcaria 33,375
10 Australia 32,375
11 Rosja 31,875
12 Norwegia 31,25
13 Kanada 31,25
14 Szwecja 31
15 Japonia 30,875
16 Hiszpania 30,625
17 Irlandia 30,5
18 Niemcy 30,5
19 Francja 30,125
20 Dania 30
21 Włochy 29,5
22 Austria 28,5
23 Tajlandia 27,25
24 Czechy 26,625
25 Belgia 26,375
26 Finlandia 24,625
27 Meksyk 24,625
28 Nowa
Zelandia 23,5
29 Polska 22,875
30 Indie 22,5
31 Chile 22
32 Rumunia 21,625
33 Brazylia 21,5
34 Estonia 21,375
35 Słowacja 21,125
36 Litwa 20,25
37 Łotwa 19,25
38 Ukraina 18,25
39 Indonezja 17,875
40 RPA 17,875
41 Wenezuela 17,375
42 Portugalia 16,875
43 Turcja 16,625
44 Grecja 16,25
45 Węgry 16,25
46 Filipiny 15,75
47 Bułgaria 15,75
48 Argentyna 15,625
49 Iran 13,5
50 Pakistan 12,125
W rankingu Polska wyprzedziła nie tylko silną konkurencję azjatycką i południowoamerykańską (Indie, Chile, Brazylia), ale zostawia w tyle wiele państw europejskich: Kraje Bałtyckie, Słowację, Ukrainę, Turcję, Grecję, Portugalię czy Węgry.
Jest to zupełnie zrozumiałe zważywszy na dynamiczny wzrost PKB Polski, zmniejszające się bezrobocie i stale zwiększające się woluminy handlu oraz inwestycji zagranicznych. Polska nie tylko rozwija się znacznie szybciej niż konkurencja z Europy Zachodniej, lecz nie doświadczyła także przegrzania gospodarki, co zauważalne było wcześniej na Węgrzech czy obecnie w Państwach Bałtyckich.
Eksperci Instytutu Globalizacji uważają, że umieszczanie Polski w ogonie wszelkich możliwych rankingów świata (konkurencyjności, wolności gospodarczej, globalizacji, korupcji itd.) nie wynika z faktycznego, złego stanu Polskiej gospodarki, lecz jest efektem niedostatecznego promowania wizerunku kraju na arenie międzynarodowej. Fakty mówią zupełnie coś innego – Polska rozwija się bardzo szybko.
Od strony metodologicznej, krajom przyznawano punkty odwrotnie
proporcjonalnie do zajętego miejsca. Największą możliwą liczbą do uzyskania w
danej kategorii było 50, najmniejszą 1. Suma poszczególnych punktów, pozwoliła
utworzyć ostateczną klasyfikację. Wszelkie dane pochodzą z 2007 r. z
ogólnodostępnych źródeł, takich jak Bank Światowy, OECD, CIA, MFW. Autorem
zestawienia jest ekspert Instytutu Globalizacji Tomasz Cukiernik.