W ubiegłym roku zezwolenie na pobyt w Polsce na okres co najmniej 3 miesięcy otrzymało aż 355,4 tys. obcokrajowców spoza krajów UE. Byliśmy drugim najpopularniejszym kierunkiem tak pojmowanej "migracji" w Europie - po Wielkiej Brytanii, gdzie podobnych wniosków (rozpatrzonych pozytywnie) w tym okresie było łącznie 567,8 tys. Niemcy z liczbą 237,6 tys. wniosków znaleźli się dopiero na trzecim miejscu.
Eurostat zaznacza, że „do Polski przyjeżdża się za pracą, do Wielkiej Brytanii natomiast po edukację”. Ponad 58 proc. migrantów spoza UE ubiegała się o zezwolenie na dłuższy pobyt nad Wisłą z powodu chęci podjęcia lub kontynuowania tu pracy.
Co ciekawe, najwięcej obcokrajowców spoza europejskiej Wspólnoty dostaje zezwolenie na pobyt w Niemczech z powodów rodzinnych. Rekordy pod tym względem biją jednak Włochy i Hiszpania. W każdym z tych krajów z tego powodu przyznaje się ponad 100 tys. kart pobytu rocznie.
Nasze statystyki windują Ukraińcy. Stanowią oni blisko 70 proc. przyjeżdżających do nas obcokrajowców spoza UE. Są też największą grupą obcokrajowców, którzy przyjeżdżali na dłużej do krajów UE. Oprócz nich, polscy urzędnicy często też przyjmują wnioski o prawo do pobytu od Białorusinów i Mołdawian.
O prawo do pobytu w Niemczech najczęściej starali się Syryjczycy, a w Wielkiej Brytanii obywatele USA.
Warto podkreślić, że dane nie obejmują "migracji" wewnątrz UE - a pod tym względem to Polacy są jednymi z liderów na kontynencie (oczywiście jako emigranci).
Zestawienie Eurostatu bierze pod uwagę osoby spoza krajów UE, które starały się o zezwolenie na pobyt w danym kraju po raz pierwszy lub po upływie co najmniej 6. miesięcy od złożenia poprzedniego wniosku o kartę tymczasowego (lub stałego) pobytu. Statystyki te różnią się od danych dotyczących migracji, która pojmowana jest jako pobyt na terenie obcego kraju przez okres co najmniej 12 miesięcy.
O kartę pobytu na terenie danego kraju UE (czasowego bądź stałego) można się ubiegać się z powodów rodzinnych (np. będąc małżonkiem lub małżonką obywatela tego kraju), albo z powodu chęci podjęcia lub kontynuowania edukacji lub pracy.