Polskie Huty Stali skonsolidują branżę
Resort gospodarki przygotował program restrukturyzacji hutnictwa do 2005 r.
Ministerstwo Gospodarki zamierza do końca marca 2001 r. przedstawić Program Restrukturyzacji Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce do 2005 r. Trwają ostatnie uzgodnienia i konsultacje. Projekt zakłada powołanie koncernu Polskie Huty Stali, a w przyszłości jego prywatyzację.
Trwają intensywne prace nad Programem Restrukturyzacji Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce do 2005 r. Według optymistycznych zapowiedzi, miał on być przedstawiony 15 marca 2001 r. Teraz resort gospodarki zapowiada, że program będzie gotowy do końca miesiąca. Dotarliśmy do dokumentu, który otrzymały do zaopiniowania zarządy hut. Zdaniem analityków rynku, ostateczna wersja nie będzie zasadniczo odbiegała od wcześniej przyjętych założeń. Edward Nowak, wiceminister gospodarki odpowiedzialny za hutnictwo, zamierza program przedstawić w najbliższym czasie na posiedzeniu KERM.
Wytyczone cele
Strategicznym celem Programu Restrukturyzacji Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce do 2005 r. będzie osiągnięcie możliwości oferowania przez polskich producentów, konkurencyjnych wyrobów hutniczych na rynku krajowym i zagranicznym, zapewniając przy tym godne warunki pracy oraz poszanowanie środowiska naturalnego.
W dokumencie zakłada się, że realizacja zasadniczego celu będzie możliwa po przeprowadzeniu gruntownej restrukturyzacji branży. W celu przywrócenia długookresowej zdolności do konkurowania na rynku oraz złagodzenia skutków niepożądanych zmian w sektorze zamierza się stosować pomoc publiczną. Program restrukturyzacji powinien opierać się na pięciu filarach, najważniejszy to utworzenie spółki akcyjnej Polskie Huty Stali.
Spółka PHS
Zgodnie z programem, do spółki Polskie Huty Stali powinny zostać wniesione akcje, które w 100 proc. posiada Skarb Państwa w hutach: Sendzimira, Katowice, Florian i Cedler. Ponadto mają być wniesione akcje innych hut: Andrzej (48,7 proc.), Zawiercie (26,4 proc.), Pokój (25,5 proc.), Buczek (25 proc.) Ferrum (14,8 proc.), Batory (14,1 proc.), Jedność (10,4 proc.), Łaziska (10,3 proc.), Małapanew (73,3 proc.) i Ostrowiec (9,1 proc.). Przekazane do PHS mają być także udziały i akcje wybranych przedsiębiorstw przetwórstwa hutniczego. W projekcie zapisano również wniesienie akcji, które posiada Skarb Państwa w firmach handlowych — Stalexport i Centrali Zaopatrzenia Hutnictwa.
Oprócz konsolidacji w Polskich Hutach Stali nastąpiłaby produktowa integracja.
Prywatyzacja koncernu
Istotnym elementem programu jest wprowadzenie zarządzania koncernowego w PHS, przejście z zarządzania hutami do zarządzania produktami takimi jak: stal i półwyroby, wyroby płaskie (produkt strategiczny koncernu), wyroby długie, rury, stale stopowe.
Ma nastąpić też scentralizowanie zaopatrzenia, głównie w media i materiały, oraz sieci sprzedaży wyrobów. Jednocześnie przewiduje się, że dojdzie do oddzielenia zarządzania częścią hutniczą od niehutniczej poprzez wydzielenie, na przykład spółki córki koncernu, do której trafi zbędny majątek trwały i obrotowy koncernu i jego firm.
Jednocześnie przewiduje się prywatyzację PHS, chociaż, jak piszą autorzy projektu, nie powinna ona być celem samym w sobie, ale jest pożądana, aby zwiększyć efektywność sektora. Po utworzeniu PHS nadzór nad realizacją restrukturyzacji branży pełniłby minister gospodarki.
Spłata zadłużenia
W projekcie zakłada się, że restrukturyzacja finansowa wobec ZUS, NFOŚiGW, WFOŚiGW, PFRON polegałaby na umorzeniach, odroczeniach spłat i układach ratalnych. Przewiduje się przeprowadzenie postępowania ugodowego z bankami finansującymi hutnictwo oraz prowadzenie negocjacji z dostawcami, które będą miały na celu obniżenie cen dostaw i warunków płatności. W projekcie postuluje się występowanie do międzynarodowych instytucji finansowych: EBOR, Banku Światowego, EBI oraz funduszy inwestycyjnych i emerytalnych, o udzielenie kredytów długoterminowych.