W celu m.in. ochrony dotychczasowych miejsc pracy rząd polski utworzył programy, takie jak tarcza antykryzysowa oraz tarcza finansowa.
Nie ma wątpliwości, że programy wprowadzone przez rząd pomagają przedsiębiorcom. Wskazać jednak należy, że po ich stronie pojawiają sią wątpliwości co do interpretacji zapisów – w tym m.in. możliwości kumulowania dofinansowania uzyskanego z obu programów.
Tarcza antykryzysowa przewiduje dwa główne instrumenty mające na celu ochronę miejsc pracy. Pierwszym jest dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników oraz należnych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenie społeczne przyznawane przez starostę (art. 15 zzb tarczy antykryzysowej). Dofinansowanie do wynagrodzeń z tego tytułu może wynieść od 50 do 90 proc. wynagrodzenia pracownika. Drugim instrumentem jest wypłata z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (art. 15g tarczy antykryzysowej) na rzecz wynagrodzeń pracowników. W tym przypadku tarcza pokryje 50 proc. wynagrodzenia pracownika.Przedstawione instrumenty znacznie odciążają pracodawców. Pozostaje jednak druga część wynagrodzeń pracowników - do zapłaty przez przedsiębiorców.
Wątpliwości przysparza art. 15g ust 18 tarczy antykryzysowej, zgodnie z którym świadczenie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych podmiot może otrzymać, jeśli nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy w związku z założeniami tarczy finansowej. Przyznaje ona bowiem przedsiębiorcom pieniądze, które mogą być wydatkowane na ogólne koszty prowadzonej działalności.
Z przyznanych pieniędzy przedsiębiorca może sfinansować pozostałą część wynagrodzeń. Ważne jednak jest, żeby dofinansowanie przyznanew ramach tarczy finansowej nie były przeznaczone wyłącznie na wynagrodzenia pracowników, ale także na inne koszty, takie jak np. najem lub leasing. Jednym z warunków umorzenia subwencji z tarczy finansowej jest obowiązek średniorocznego utrzymania miejsc pracy przez pracodawcę. Jeśli połączymy to z art. 15g ust. 18 tarczy antykryzysowej, może dochodzić do różnych interpretacji dotyczących tego, czy dofinansowanie z tarczy finansowej nie stanowi tych samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy. Na powyższe istnieje remedium. Przedsiębiorca powinien prowadzić szczegółową ewidencję sposobu rozdysponowania dofinansowania uzyskanego z obu programów, tak, aby nie było wątpliwości, czy pracodawca nie przeznaczył ich na ten sam cel.