Jak wyodrębnić prowizję od zakupu od innych kosztów prowizji i pośrednictwa dla potrzeb ustalania wartości celnej?
- Zgodnie ze wspólnotowym kodeksem celnym (art. 32 ust. 1 pkt a, i) dla ustalenia wartości celnej metodą wartości transakcyjnej, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się nieujęte w tej cenie prowizje i koszty pośrednictwa, z wyjątkiem prowizji od zakupu.
Przepisy wspólnotowego kodeksu celnego ani rozporządzenia Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny nie definiują pojęcia „prowizji od zakupu” ani też nie wyjaśniają, jak odróżnić prowizję od zakupu od innych prowizji oraz kosztów pośrednictwa. A jest to sprawa ważna, bo tylko koszty prowizji od zakupu nie powiększają wartości celnej, zaś wszelkie inne prowizje i koszty pośrednictwa winny być deklarowane przez importerów jako element wartości celnej towaru.
Z pomocą przychodzi Porozumienie WTO w sprawie stosowania artykułu VII GATT (zwanego też kodeksem wartości celnej GATT). Zgodnie z uwagą do art. 8.1.(a)(i) tego kodeksu, określenie „prowizja od zakupu” oznacza opłaty, jakie importer przekazuje swemu agentowi za usługi związane z reprezentowaniem go za granicą przy zakupie towarów, dla których ustalana jest wartość celna.
Powyższa definicja przesądza, iż prowizja od zakupu oznacza wynagrodzenie płacone agentowi importera, działającego na jego rzecz za granicą w celu znalezienia określonego towaru. Tym samym nie jest prowizją od zakupu wynagrodzenie płacone agentom, którzy działają na rzecz sprzedawcy lub których rolą jest jedynie skojarzenie partnerów w transakcji handlowej.
Definicja prowizji od zakupu zawarta w kodeksie wartości celnej GATT nie wyjaśnia jednak zakresu działań agenta zakupu, którego wynagrodzenie nie podwyższa wartości celnej. W tym zakresie cenny komentarz zawiera nota wyjaśniająca 2.1. Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Czytamy w niej m.in.: „Agenci zakupu są osobami działającymi w imieniu kupujących, świadczącymi im usługi w zakresie wyszukiwania dostawców, informowania sprzedającego o wymaganiach importera, zbierania próbek, kontroli towarów oraz w niektórych przypadkach organizowania ubezpieczenia, transportu, składania i dostawy towarów”. Z cytowanego fragmentu wynika, iż agent zakupu nie musi zawierać umowy zakupu w imieniu swego zleceniodawcy. Wystarczające jest, aby świadczył usługi, których celem jest znalezienie dostawcy, uzgodnienie warunków kontraktu oraz doprowadzenie do zawarcia umowy pomiędzy dostawcą a importerem.
Krzysztof Flis, doradca podatkowy w MDDP