W ciągu minionych trzech lat liczba samochodów elektrycznych przypadających na jeden ogólnodostępny punkt ładowania podwoiła się — w 2019 r. przypadało na niego sześć aut, obecnie 12. To konsekwencja znacznie szybszego rozwoju zelektryfikowanej floty w stosunku do tempa rozbudowy sieci ładowarek. Odwrócenie tej tendencji jest wyzwaniem poważnym, ale nie niemożliwym.
— Nasz scenariusz bazowy zakłada brak optymalizacji prawa, przede wszystkim w zakresie skrócenia przewlekłych terminów przyłączeń stacji do sieci elektroenergetycznej, jak również niewznowienie zakończonego w marcu przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej programu dopłat. W takim przypadku — mimo rosnącego popytu na usługi ładowania oraz inwestycji kolejnych operatorów — w ciągu trzech najbliższych lat w Polsce powstanie mniej niż 30 tys. nowych punktów ładowania. To zdecydowanie za mało, jeżeli mają zostać stworzone warunki do popularyzacji elektromobilności na skalę masową w perspektywie 2025 r. — mówi Maciej Mazur, dyrektor zarządzający Polskim Stowarzyszeniem Paliw Alternatywnych (PSPA).
Niezlikwidowanie barier systemowych rodzi ryzyko, że w przyszłości częstym widokiem przy ładowarkach będą kolejki. Już w 2023 r. na jeden punkt ładowania może przypadać aż 14 samochodów z napędem elektrycznym.
Dlatego drugi scenariusz uwzględnia wejście w życie specustawy opracowanej przez PSPA i jej partnerów, w tym operatorów stacji ładowania. Eksperci PSPA podkreślają, że zmiana prawa doprowadziłaby do istotnego skrócenia czasu budowy przyłączy ogólnodostępnych stacji ładowania do sieci operatora systemu dystrybucyjnego (OSD). Czas można skrócić nawet do 12 miesięcy, i to bez względu na rodzaj napięcia. Zmiana prawa pozwoli także na wdrożenie mechanizmów ułatwiających i stymulujących OSD do inwestycji w rozbudowę sieci oraz określenia precyzyjnie zdefiniowanych standardów budowy przyłączy. Specustawa uporządkuje również strukturę własnościową infrastruktury energetycznej na miejscach obsługi podróżnych. Ten scenariusz zakłada także uruchomienie kolejnych naborów w ramach programów wsparcia z pieniędzy publicznych.
— Transformacja w sektorze transportu przebiega tak szybko, że o wprowadzeniu zmian przepisów regulujących obszar infrastruktury ładowania nie możemy już mówić w kategorii możliwości tylko absolutnej konieczności. Zwłaszcza że już wkrótce instytucje unijne zatwierdzą projekt rozporządzenia AFIR [rozporządzenie o infrastrukturze paliw alternatywnych, część pakietu Fit for 55], nakładającego na każde państwo członkowskie określone cele w zakresie podwyższenia łącznej mocy ogólnodostępnych ładowarek. Optymalizacja prawa i kontynuacja programów subsydiów daje szansę na rozbudowę sieci punktów ładowania do ponad 42 tys. w 2025 r., czyli liczby dziewięciokrotnie większej niż obecnie. Ustabilizowanie przyjaznego otoczenia regulacyjnego już na obecnym etapie pozwoli ponadto na zdecydowane przyspieszenie rozbudowy infrastruktury w kolejnych latach względem scenariusza bazowego — mówi Maciej Mazur.
W pierwszej połowie 2022 r. łączna liczba ogólnodostępnych stacji ładowania w Polsce powiększyła się prawie o 16 proc. — zainstalowano ich 300. Co istotne — Polska nadal ma jeden z największych udziałów ładowarek prądu stałego (DC) w Europie — 28 proc. Stale rośnie liczba ładowarek o mocy co najmniej 100 kW zlokalizowanych wzdłuż sieci TEN-T. W czerwcu kierowcy aut elektrycznych w Polsce mieli do dyspozycji takie urządzenia w 51 miejscach — mówi Jan Wiśniewski, dyrektor centrum badań i analiz PSPA.
Obecnie (stan na koniec sierpnia) w Polsce funkcjonuje 2427 ogólnodostępnych stacji ładowania (4695 punktów), w tym 1738 to stacje ładowania prądem stałym. Tylko w sierpniu uruchomiono ich 134 (228 punktów).
