UOKiK do PSB: „Płaćcie w ratach”

ANP

opublikowano: 2009-10-09 14:11

– Wydaliśmy decyzję i sąd I instancji ją potwierdził. Naszym zdaniem, jest ona słuszna pod względem wysokości kar oraz co do stosowanej przez podmioty praktyki. Doszło między nimi do porozumienia, w którym ustalono cenę, a to jest karane. Na wolnym rynku uczestnikom nie wolno zawierać tego typu porozumień. W tym przypadku ustalono rabaty na rynny, co przełożyło się bezpośrednio na cenę ostateczną płaconą przez klienta w sklepie czy hurtowni – komentuje Małgorzata Cieloch, rzecznik UOKiK-u.

Dodaje, że istnieje możliwość rozłożenia zapłaty kary na raty. Dzieje się tak w przypadku spółek mających słabą kondycję finansową.

UOKiK w kwietniu 2007 r. wydał decyzję nakazującą zmianę praktyki oraz nakładającą kary o łącznej wysokości ponad 10 milionów złotych na uczestników niedozwolonego porozumienia – pięciu przedsiębiorców działających na rynku budowlanym. W październiku ubiegłego roku Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów potwierdził decyzję Prezesa UOKiK. 28 października 2009 roku sprawa będzie rozpatrywana przez Sąd Apelacyjny do którego apelację złożyli przedsiębiorcy. Jeśli Sąd Apelacyjny potwierdzi decyzję Prezesa UOKiK – przedsiębiorcy będą musieli zmienić praktykę oraz zapłacić karę.

Postępowanie antymonopolowe, które prowadził UOKiK w tej sprawie wykazało, że nielegalne porozumienie zawarło pięciu przedsiębiorców działających na rynku sprzedaży rynien – Zakład Tworzyw Sztucznych Gamrat, Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo Usługowe Gamart, Śląskie Centrum Handlowe PVC Gamrat, Budmech, oraz Grupa Polskie Składy Budowlane. Inicjatorem zakazanego prawem porozumienia był ZTS Gamrat - producent systemów rynnowych, który w maju 2001 roku zawarł porozumienie z czterema dystrybutorami ustalając ceny sprzedaży oferowanych towarów. W umowach lub aneksach do nich uzgodniono maksymalną wysokość rabatu, do dalszej odsprzedaży uzależnionego m.in. od miesięcznej wielkości zakupów. Inicjator porozumienia przewidział sankcje za nieprzestrzeganie wyznaczonego limitu. Ponadto zastrzegł sobie możliwość kontroli uczestników porozumienia poprzez prawo wglądu do wystawianych przez nich faktur. Zdaniem UOKiK-u, stosowanie systemu rabatów oznaczało w rzeczywistości ustalenie ceny minimalnej produktu, poniżej której nie mogli zejść sprzedawcy.