Polski system kontroli wydatkowania środków unijnych z Funduszu Spójności zahamował proces absorpcji pieniędzy na projekty infrastrukturalne. Z raportu firmy konsultingowej Blomeyer & Sanz dla Parlamentu Europejskiego wynika, że do połowy 2007 r. Polska wydała zaledwie 27 proc. z dostępnych 4,2 mld euro, a średnia unijna to 48 proc. Poziom ten oceniono jako krytyczny, bowiem za nami znalazła się tylko Malta. Raport stanie się dokumentem wyjściowym dla misji europarlamentu, która przybędzie do Polski.
Celem nadrzędnym funduszu jest wzmacnianie spójności społecznej i gospodarczej UE poprzez finansowanie dużych projektów, tworzących spójną całość w zakresie ochrony środowiska i infrastruktury transportowej. Szansa, jaką te środki nam stwarzają, jest niewykorzystywana. Winę za to ponosi brak klimatu dla partnerstwa publiczno-prywatnego i niedostatek kadr uzyskujących takie środki. Szwankuje też prawo, utrudniające dostęp do funduszy.
Opóźnienia w realizacji wielkich projektów to także rezultat złej pracy instytucji centralnych, odpowiadających za budowę dróg i szlaków kolejowych oraz za inwestycje służące środowisku. Przykład Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, gdzie wykorzystaliśmy 52,6 proc. środków, co stawia nas na czwartym miejscu w UE, świadczy, że w regionach skuteczniej wykorzystujemy pieniądze, mimo jednakowo trudnych przepisów.
Eksperci unijni sugerują Polsce uproszczenie procedur przetargów publicznych i procedur wykupu gruntów pod inwestycje infrastrukturalne wzorem krajów zachodnich. Tylko zdecydowane działania przetną inwestycyjny węzeł gordyjski.
Konfederacja
Pracodawców Polskich