Na czym polegają tzw. porozumienia cenowe wprowadzone nowelizacją ordynacji podatkowej?
- Nowa ordynacja podatkowa wprowadziła zasadę, zgodnie z którą podmioty podatkowe mogą występować do stosownych organów podatkowych z wnioskiem o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących ustalenia cen transakcyjnych z podmiotem powiązanym (o porozumieniach w sprawie cen transakcyjnych pisaliśmy szerzej w „Pulsie Biznesu” z 6 września — red.).
Wszczęcie tej procedury otwiera drogę dla swoistych negocjacji podatnika z organem podatkowym. W ich trakcie ustala się, jakie ceny w transakcjach między powiązanymi ze sobą podmiotami zaakceptuje organ podatkowy.
Wynikiem przeprowadzenia negocjacji ma być wydanie przez organ podatkowy decyzji, w której nastąpi potwierdzenie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej przez podatnika wnioskującego o wszczęcie procedury.
Decyzja ta chroni podatnika stosującego „wynegocjowaną” i potwierdzoną przez organ podatkowy cenę transakcyjną przed zagrożeniem w postaci oszacowania przez organ dochodu.
Decyzje w sprawie porozumienia cenowego nie mogą obowiązywać przez więcej niż 3 lata. Na wniosek podmiotu powiązanego, złożony nie później niż na 6 miesięcy przed upływem tego okresu, może on być przedłużony. Oczywiście pod warunkiem, że nie zmieniły się kryteria uznanej w tej decyzji metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi. Przedłużony termin obowiązywania decyzji nie może być dłuższy niż kolejne 3 lata.
Nowelizacja ordynacji podatkowej przewiduje trzy rodzaje porozumień cenowych. Pierwsze to porozumienia jednostronne, do których należą porozumienia zawierane między powiązanymi ze sobą podmiotami krajowymi lub między podmiotem krajowym i zagranicznym, z którym jest on powiązany, czy też między różnymi podmiotami krajowymi powiązanymi z tym samym podmiotem zagranicznym. Drugi rodzaj porozumień to umowy dwustronne. Należą do nich porozumienia między podmiotem krajowym i zagranicznym, z którym jest on powiązany. Trzeci to porozumienia wielostronne zawierane przez podmioty zagraniczne z więcej niż jednego państwa.
W przypadku porozumień wielostronnych wskazać należy, że wymagają one zgody władz podatkowych państw, właściwych dla podmiotów zagranicznych, z którymi ma być dokonywana transakcja.
Renata Sobolewska, radca prawny, partner w kancelarii Sobolewska i Wspólnicy