Wieszanie zdrajców Ojczyzny (1794)

opublikowano: 28-06-2018, 09:43

Duma polskiej szlachty, arystokracji i wyższej hierarchii kościelnej zaślepiła te grupy na coraz większą wściekłość ludności. Precedens stracenia francuskiego króla i rewolucji, która wybuchła na zachodzie Europy zdjął z elit państwa nimb nietykalności. I tylko elity nie zdawały sobie z tego sprawy.

Zaborcy, szczególnie Prusy i Rosja, obawiali się Insurekcji Kościuszkowskiej widząc w niej kolejny akt jakobińskiej rewolucji trawiącej Francję. I słusznie, bo był to bunt obalający konserwatywny porządek społeczny, w obronie którego przecież podpisali konfederację targowiccy sygnatariusze. 

Zobacz więcej

Wykonanie wyroku Sądu Kryminalnego Księstwa Mazowieckiego na Rynku Starego Miasta w Warszawie 9 maja 1794

Wściekła ludność kraju domagała się głów zdrajców ojczyzny, a żądanie to było tym donioślejsze im bardziej świadomy zabranych swobód był ogół miejscowych. Najgłośniejszy był tłum mieszkańców Warszawy - stolicy kraju bacznie śledzącej obradujący kilka lat wcześniej Sejm Wielki. 

Wobec takich oczekiwań władze powstańcze insurekcji kościuszkowskiej, czyli Rada Zastępcza Tymczasowa, powołały 22 kwietnia 1794 r. Sąd Kryminalny Księstwa Mazowieckiego. Do jego kompetencji należało rozpatrywanie spraw (bez prawa apelacji): o występki i czyny przeciwko powstaniu, o gwałty i naruszenie spokoju publicznego oraz o czyny przeciwko bezpieczeństwu osób i ich majątków.

Na wyroki nie trzeba było długo czekać. Już 9 maja na Rynku Starego Miasta w Warszawie powieszeni zostali przywódcy konfederacji targowickiej: biskup inflancki Józef Kazimierz Kossakowski, hetman wielki koronny Piotr Ożarowski, marszałek Rady Nieustającej Józef Ankwicz i hetman polny litewski Józef Zabiełło. 

Ofiara zdrajców stanu nie zaspokoiła jednak wzburzonego tłumu. Już 28 czerwca bunt ludności ogarnął Warszawę i doprowadził do samosądów, których zwieńczeniem było wywieszanie podejrzanych wyciągniętych z aresztu. Obywatele wtargnęli do więzień skąd wywlekli i dokonali samosądów na pozostałych przy życiu przywódcach konfederacji targowickiej i osobach posądzanych o zdradę: biskupie wileńskim Ignacym Jakubie Massalskim, kasztelanie przemyskim Antonim Czetwertyńskim, pośle do Turcji Karolu Boscamp-Lasopolskim, szambelanie Stefanie Grabowskim, instygatorze koronnym Mateuszu Roguskim, szpiegu rosyjskim Marcelim Piętce, adwokacie Michale Wulfersie i instygatorze sądów kryminalnych Józefie Majewskim.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Marcin Dobrowolski

Być może zainteresuje Cię też:

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Historii / Wieszanie zdrajców Ojczyzny (1794)