Firma Boryszew z Sochaczewa
W Boryszewie, niczym w soczewce, skupiają się tradycja i nowoczesność, dramatyczne ludzkie dzieje i sukcesy w biznesie.
Pierwsze skojarzenie, jakie przychodzi do głowy wielu Polakom, kiedy słyszą nazwę firmy, wiąże się z Romanem Karkosikiem. Jeden z najbogatszych biznesmenów w naszym kraju na jej podstawie tworzy potęgę grupy przemysłowej, złożonej z kilkudziesięciu spółek. Boryszew to najważniejsza z nich. W siedem lat, poza Sochaczewem, przedsiębiorstwu przybyły kolejne oddziały — spółki zależne: Elana w Toruniu, Elana Energetyka, Elana PET, Huta Oława, Izolacja Matizol i Złoty Stok.
Żeby jednak zrozumieć wyjątkowość Boryszewa, należy się cofnąć prawie o sto lat.
Dwie wojny i PRL
19 grudnia 1911 r. na terenach ówczesnego zaboru rosyjskiego powstało Belgijskie Towarzystwo Sochaczewskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu.
— Drugi w Królestwie Polskim zakład produkujący sztuczny jedwab — opowiada Waldemar Zwierz, dyrektor zarządzający w sochaczewskim oddziale Boryszewa.
Wybuch I wojny światowej na kilka lat wstrzymał rozwój przedsiębiorstwa. Jego włodarze zmienili branżę i postawili na przemysł zbrojeniowy oraz chemiczny. Produkowali proch na potrzeby armii. W fabryce w Sochaczewie powstawały też różne farmaceutyki oraz cement dentystyczny Borygo. I to dzięki niemu firma zdobywa sławę i uznanie niemal w całej Europie.
Potem ponaddwudziestoletni okres prosperity przerwał atak nazistowskich Niemiec na Polskę. Budynki fabryczne zamieniono najpierw na obóz dla polskich jeńców wojennych, potem przekształcono w obóz pracy, by w końcu przetrzymywać w nich jeńców radzieckich.
Koniec wojny przyniósł wyzwanie dla Boryszewa. Państwowy zakład ponownie się przebranżowił i inwestował w przemysł chemiczny.
— W 1948 r. ruszyła produkcja pierwszego w Polsce płynu do chłodnic samochodowych na bazie gliceryny i lekkich alkoholi — opowiada dyrektor Zwierz.
Płyn cieszył się sporą popularnością wśród polskich kierowców. W pierwszym roku wyprodukowano 8590 litrów, a w 1950 r. sprzedano ponad 63 tys. litrów. W tym samym roku firma zmieniła nazwę na Zakłady Farmaceutyczne Boryszew.
Cztery lata później pojawiła się kolejna nowość — płyn do chłodnic samochodowych Antyfryz. Dopiero w 1968 r. zastąpił go nowocześniejszy specyfik — Borygo. W ten sposób historia zatoczyła koło. Szefowie firmy powrócili do nazwy kojarzącej się z cementem dentystycznym — przedwojenną chlubą Boryszewa. Dość szybko powstały dwie inne odmiany tego płynu — do motocykli i do maszyn budowlanych. W latach 70. firma ponownie zmieniła nazwę na Zakłady Tworzyw Sztucznych Boryszew.
Nowa era
Koniec socjalizmu przyniósł prywatyzację. Od 1996 r. zakład jest notowany na Giełdzie Papierów Wartościowych. Tym razem nie zmienił własnego asortymentu produktów, lecz go poszerzył, chociaż płyny do chłodnic to nadal wizytówka firmy.
— Wielokrotnie modyfikowaliśmy ich receptury, starając się nadążyć za rozwojem układów chłodzenia oraz coraz większymi wymaganiami producentów pojazdów — zapewnia Waldemar Zwierz.
W latach 90. w sprzedaży pojawia się Borygo Eko, pierwszy w Polsce płyn do chłodnic samochodów ciężarowych Borygo Truck oraz najmłodsze dziecko firmy — środek do mycia szyb samochodowych Boryś. Te i inne produkty Boryszewa (m. in. podsufitki, siding, drzwi, wózki, opakowania) powstają już nie tylko w Sochaczewie, ale także w Suchedniowie, Toruniu i w Oławie.
— 20 proc. naszych wyrobów trafia na rynki wschodnie, głównie do Rosji, oraz na Litwę i Ukrainę — podkreśla z dumą Waldemar Zwierz.
Dyrektor myśli o dalszym rozwoju Boryszewa. Planuje m.in. połączenie z inną spółką giełdową, Suwarami, produkującymi trójkąty ostrzegawcze do samochodów. Za cztery lata firma z Sochaczewa będzie świętować stulecie istnienia. Wszystko wskazuje na to, że hucznie. Dlaczego? Bo stoją za nią tradycja, prestiż i doświadczenie oraz potężny inwestor Roman Karkosik.
