Cygaro Churchill pali się trzy godziny

Karol Wieczorek
17-12-2001, 00:00

Przed zapaleniem cygara wypada, a nawet trzeba, wykonać szereg czynności, będących swoistym preludium, zapoznawaniem się z cygarem. Prawdziwy koneser najpierw dokładnie obejrzy cygaro, sprawdzając jednolitość jego barw. Następnie, obracając je w palcach, lekko uciskając, wyczuje jego sprężystość, świadczącą o poziomie wilgotności. Jeśli wszystko jest w porządku, można przejść do kolejnego etapu — przycięcia. Arsenał narzędzi służących do przycinania cygar jest dość obszerny, ale doświadczeni palacze polecają specjalne gilotyny lub obcinarki. Inne akcesoria są bardziej zawodne i trudniejsze w obsłudze. Od pytania — czym — ważniejsze jest jednak — gdzie przyciąć cygaro. W dużym skrócie można powiedzieć, że cygaro przycina się parę milimetrów poniżej punktu, w którym widoczne jest łączenie kapturka z właściwą częścią cygara, tak aby średnica przyciętego końca była nieco mniejsza od reszty cygara.

Daleko od ognia

Po wykonaniu wszystkich czynności przygotowawczych można przejść do rozpalania cygara. Najpierw, trzymając je pod kątem 45 stopni, powoli i delikatnie opalamy czubek, tak aby się równomiernie rozgrzał i nieco osmalił. Płomień zapałki lub zapalniczki gazowej, bo tylko tymi źródłami ognia można podpalać cygara, należy trzymać w pewnej odległości od czubka. Dopiero teraz można zacząć rozpalanie cygara. Gdy zacznie się ono żarzyć, lekko wciągamy pierwsze kłęby dymu. Jeśli wszystkie wcześniejsze zabiegi zostały wykonane prawidłowo, będzie się palić równomiernie, a pociągane przynajmniej raz na minutę, nie zgaśnie.

Cygaro należy palić bez pośpiechu, bo tylko w miarę upływu czasu można docenić ewolucję jego smaku. Powinno przebywać w ustach jedynie w momencie pociągania kolejnego obłoczka, ponieważ dłużej przetrzymywane wilgotnieje i ciemnieje, a w ustach gromadzi się smoła i nikotyna, psująca cały smak.

Przyjemność nie trwa jednak wiecznie. Każde, nawet najlepsze cygaro ma punkt krytyczny, po przekroczeniu którego traci smak. Uważa się, że druga połowa cygara jest gorsza od pierwszej.

Cygara wygnańców

Zdaniem znawców, najdoskonalszy smak i aromat mają cygara kubańskie. Jednak równie znakomity tytoń cygarowy uprawia się w Dominikanie, Hondurasie, Nikaragui, Meksyku, na Jamajce i w Stanach Zjednoczonych.

Osoby poszukujące kubańskich marek cygar powinny zwrócić uwagę, że obecnie funkcjonuje bardzo wiele bliźniaczych manufaktur, produkujących cygara pod tą samą nazwą w dwóch różnych krajach. Często o tym, że dane cygaro pochodzi z Kuby, świadczy jedynie napis „Habana”, umieszczony na banderoli każdego cygara. Przyczyną tego stanu jest Fidel Castro, a ściślej nacjonalizacja przemysłu tytoniowego, będąca następstwem rewolucji kubańskiej. W jej wyniku większość producentów opuściła Kubę, zakładając nowe plantacje w takich krajach, jak Honduras czy Dominikana. Produkowane tam cygara mają w oczach wielu koneserów bardzo dobrą opinię.

Hawany dla doświadczonych

Specjaliści polecają degustacje wielu marek w poszukiwaniu tych najodpowiedniejszych, chociaż zdarza się, że wędrówka w poszukiwaniu idealnego cygara nigdy się nie kończy. Jeśli palimy kilka cygar dziennie, to zawsze stopniując wrażenia smakowe — od najsłabszego do najmocniejszego. Warto wiedzieć, że grubsze cygara spalają się na ogół wolniej i są słabsze. Średniej wielkości cygaro to mniej więcej jedna godzina przyjemności. Są jednak i większe cygara (np. typu Churchill), które pali się do trzech godzin.

O mocy danego cygara świadczy też barwa i odcień liścia, którym jest ono owinięte. Im ciemniejsze, tym słodsze podczas palenia, ale i mocniejsze. Jeśli zewnętrzna część cygara (pokrywa) ma jasnobrązowy kolor, można przyjąć, że będzie ono dość wytrawne i relatywnie słabe. Do najmocniejszych należą hawany, wykonywane z tytoniu uprawianego na Kubie.

Cygara często porównuje się do wina — im starsze, tym lepsze. Prawidłowo przechowywane mogą się starzeć nawet do 15 lat.

Luksusowe cygara wymagają jednak, podobnie jak stare wina, dużo troskliwości. Źle przechowywane mogą bardzo łatwo zmienić się w zwitek siana. Aby do tego nie dopuścić, należy im zapewnić optymalne warunki leżakowania, w temperaturze 15-18 stopni C i wilgotności rzędu 70-75 proc. Najlepiej może w tym pomóc humidor, czyli pudło wykładane wewnątrz drewnem cedrowym, wyposażone w nawilżacz.

Europejska prostota

Wielu palaczy cygar, nie tylko w Polsce, ale i w Europie Zachodniej pali przede wszystkim cygara i cygaretki produkowane w Europie. Praktycznie każdy kraj europejski produkuje cygara i cygaretki. Najlepsze wyniki osiągają te, w których produkcja i konsumpcja ma najdłuższe tradycje. Zalicza się do nich Holandię, Danię, Szwajcarię i Niemcy. Nad tradycyjnymi cygarami, europejskie cygara i cygaretki mają tę przewagę, że nie wymagają właściwie żadnych specjalnych zabiegów (przycinanie, przechowywanie w humidorze).

Polski rynek cygar jest jeszcze bardzo słabo rozwinięty. Zaledwie 10 proc. cygar kupowanych na naszym rynku to luksusowe produkty, wykonywane ręcznie. Resztę stanowią cygara i cygaretki produkowane maszynowo, pochodzące przede wszystkim z Europy oraz niektórych krajów Ameryki Środkowej i Południowej. Koneserzy luksusowych cygar wywodzą się z nielicznej grupy najbogatszych Polaków. Przedstawiciele nielicznej klasy średniej, którzy zasmakowali w cygarach, jedynie w wyjątkowych sytuacjach mogą sobie pozwolić na zakup naprawdę dobrego cygara, nawet te, pochodzące z przemytu są zbyt drogie. Poza tym moda na palenie cygar dopiero się w naszym kraju zaczyna i daleko nam pod tym względem do Ameryki czy Europy Zachodniej.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Karol Wieczorek

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Świat / Cygaro Churchill pali się trzy godziny