Podobnie jak indeksy giełdowe, wskaźniki gospodarcze (w szczególności ich roczna dynamika) zdają się dążyć do poziomów sprzed upadku Lehman Brothers. Roczna zmiana w produkcji przemysłowej już wyszła na plus na rynkach wschodzących (w tym w Polsce), natomiast w krajach rozwiniętych systematycznie się poprawia (jest coraz mniej ujemna) i zarządzający z DWS oczekują, że w najbliższych miesiącach wyjdzie lekko powyżej zera.
Generalnie, biorąc pod uwagę efekt bazy, który bardzo silnie będzie oddziaływał na dynamikę roczną wszystkich wskaźników finansowych w 2010 roku, zarządzający uważają, że w I kwartale br. nastąpi szczyt na pozytywnej zmianie indeksów gospodarczych (np. najwyższa dynamika w produkcji przemysłowej powinna nastąpić w lutym /marcu). Dlatego osiągnięcie średnioterminowego (kilka miesięcy) szczytu na głównych indeksach akcji już w końcówce stycznia wydaje się prawdopodobne również z fundamentalnego punktu widzenia.
Pierwszy kwartał zakończy się spadkiem, który rozpocznie się jeszcze w styczniu, po zakończeniu "efektu stycznia". Będzie to jednak doskonała okazja do wejścia na rynek akcji i uczestniczenia w kolejnej fali wzrostów. Natomiast na pobicie przez rynki szczytów z początku roku przyjdzie nam poczekać do września.
Wyceny akcji są w długim terminie atrakcyjne, a wskaźniki wyprzedzające
dyskontują — według zarządzających — gorszy scenariusz makro; rewizje dla
naszego rynku mają miejsce z opóźnieniem z uwagi na jego znaczenie. Zarządzający
przyjmują założenie, iż w ciągu całego roku roczna dynamika cen polskich akcji
nie spadnie poniżej zera, a co więcej będzie utrzymywać się powyżej stóp zwrotu
możliwych do osiągnięcia na rynkach obligacji oraz na rynku pieniężnym (w tym na
depozytach bankowych).