Mimo krótkiej historii, Elektroniczny Rynek Skarbowych Papierów Wartościowych spełnia pokładane w nim nadzieje. Obroty są wysokie, chociaż ich udział w hurtowym rynku wtórnym wynosi kilka procent.
W kwietniu 2002 r. na Centralnej Tabeli Ofert uruchomiony został Elektroniczny Rynek Skarbowych Papierów Wartościowych (ERSPW). Jego powstanie w głównej mierze wynikało z potrzeby stworzenia przejrzystego i efektywnego rynku instrumentów dłużnych.
Na ERSPW dokonywane są wyłącznie hurtowe transakcje na obligacjach i bonach skarbowych, co musi ograniczać krąg podmiotów składających zlecenia. Dziś jest to 16 instytucji — banków zainteresowanych uzyskaniem statusu dealera skarbowych papierów wartościowych (DSPW). Od stycznia 2003 r. tytuł dealera będzie przysługiwał dwunastu bankom, funkcjonującym w systemie opracowanym przez Ministerstwo Finansów przy współudziale NBP, KDPW i środowiska bankowego. Jednym z głównych jego celów jest minimalizacja kosztów obsługi długu publicznego.
Już pierwsze tygodnie funkcjonowania ERSPW zaowocowały wysokimi obrotami, kilkaset mln zł dziennie, i systematycznie rosły. W sierpniu i we wrześniu niejednokrotnie przekraczały nawet poziom1 mld zł. Wysoka wartość obrotów nie oznaczała jednak, że ERSPW stał się dominującą platformą handlu. Jego udział w całym hurtowym rynku wtórnym w żadnym miesiącu nie przekroczył 10 proc. W rekordowym pod tym względem wrześniu, kiedy obroty wyniosły 17,5 mld zł, transakcje na elektronicznej platformie miały udział na poziomie 8,55 proc. Dodatkowo ostatnie miesiące 2002 r. przyniosły spadek aktywności banków. W listopadzie obroty wyniosły 9 mld zł. W tym czasie uczestnicy mogli handlować 43 seriami obligacji i 53 seriami bonów skarbowych. Dokonano 738 transakcji, w wyniku których właściciela zmieniło 4,31 mln walorów. W obrocie znalazły się jednak wyłącznie obligacje skarbowe. W listopadzie bonami skarbowymi nikt nie chciał handlować. W efekcie od październikowego debiutu na ERSPW właściciela zmieniło 14 tys. bonów skarbowych.