Polega na wykupieniu przez faktora wierzytelności praktycznie już od dnia ich wystawienia. Faktor płaci za nabyte faktury do wysokości ustalonej zaliczki (do 90 proc.), pozostała część jest zatrzymywana i zwracana przedsiębiorstwu po spłacie dokonanej przez odbiorcę. Klient faktora może dzięki temu wcześniej dysponować pieniędzmi i płynnie regulować swoje zobowiązania z przeznaczeniem na dowolny cel (w przeciwieństwie do niektórych produktów bankowych). Kolejna zaletą jest brak twardych zabezpieczeń oraz to, że faktor przede wszystkim ocenia portfel przekazanych do finansowania odbiorców i ich dyscyplinę płatniczą. Zabezpieczeniem umowy najczęściej jest weksel in blanco oraz cesja należności od zgłoszonych do finansowania odbiorców. Umowa faktoringowa zawierana jest na czas nieokreślony, zawarte w niej parametry cenowe dotyczą przede wszystkim prowizji przygotowawczej, prowizji za nabycie wierzytelności oraz marży za wykorzystanie pieniędzy. Można przyjąć, że szacunkowy koszt sfinansowania faktury mieści się w widełkach 0,7-2 proc. i uzależniony jest od długości terminów płatności, wysokości limitów oraz jakości portfela kontrahentów i ich dyscypliny płatniczej. Wielu klientów zmniejsza koszty finansowania faktoringiem poprzez przerzucenie kosztów na odbiorców — w zamian za wydłużenie im terminów płatności. Pozwala to na zachowanie płynności i pozytywnie wpływa na stosunki handlowe z kontrahentami. Należy też wskazać, że obecność faktora w kontaktach z odbiorcami motywuje ich do dokonywania płatności bez znacznych opóźnień. Oprócz zwiększenia płynności finansowej przedsiębiorcy faktor podejmuje także działania mające na celu zarządzanie należnościami i monitorowanie odbiorców, co przy znacznym rozproszeniu portfela ma niebagatelne znaczenie. Wśród oferowanych produktów faktoringowych wyróżnić można faktoring z regresem, coraz bardziej popularny faktoring bez regresu (pozwalający na przejęcie ryzyka niewypłacalności odbiorcy) oraz faktoring odwrotny (na finansowanie zobowiązań).
