Piętnastowieczne Włochy, okolice Modeny. Bohater powieści, sierota Cinin, jest bitym i pogardzanym bastardem. Pasie krowy, głoduje. Później dzięki talentowi pnie się wzwyż. Zostaje znakomitym malarzem, podziwianym Mistrzem Gennaro. Poznajemy go jednak w chwili, gdy siedzi na gałęzi z powrozem na szyi, zamierzając się powiesić. Na jego życiu zaciążyły mroczne tajemnice innych: grzech pewnego szalonego księdza z arystokratycznego rodu i pięknej hrabiny. Jej twarz rozpoznał Cinin w dzieciństwie na fresku przedstawiającym Madonnę w miejscowym kościele. Stała się jego obsesją, a później przekleństwem.
Santagata — profesor literatury, wybitny znawca Petrarki — czerpie z różnych gatunków literackich. Ta powieść to romans, kryminał, traktat o renesansowym malarstwie i esej filozoficzny w jednym.
Elżbieta Sawicka
publicystka