Tylko 24 proc. osób niepełnosprawnych jest aktywnych zawodowo. Niemal 47 proc. nigdy nie korzysta z komputera i internetu.
Największe w historii ogólnopolskie badanie sytuacji, potrzeb i możliwości osób niepełnosprawnych przeprowadził na grupie 100 tys. osób Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wraz ze Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej (współfinansowany przez Europejski Fundusz Społeczny).
Okazuje się, że im mniejsza miejscowość, tym niższa aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych. Na wsi odsetek pracujących wynosi tylko 19 proc., w małych miastach (do 10 tys. mieszkańców) — 21 proc., w średniej wielkości (100-200 tys.) — 25 proc., w dużych (ponad 500 tys.) 34 proc., a w Warszawie już ponad 36 proc.
Osoby z najniższym wykształceniem postrzegają niepełnosprawność jako bardzo dużą barierę w aktywności zawodowej. Natomiast te najwyższym wykształceniem zdecydowanie częściej odpowiadają, że niepełnosprawność nie jest dla nich przeszkodą. Najlepiej radzą sobie osoby z wykształceniem wyższym magisterskim (47 proc. pracuje), licencjackim (45 proc.), policealnym (41 proc.), średnim technicznym (35 proc.). Wśród osób bez wykształcenia pracuje 16 proc., a z zasadniczym zawodowym 26 proc.
Zespół badawczy starał się znaleźć odpowiedź na pytanie, co stoi za tak niską aktywnością zawodową niepełnosprawnych Polaków. Prawie 65 proc. (w grupie 15-64 lata) odpowiedziało: "Moja choroba i stan zdrowia całkowicie uniemożliwiają mi podjęcie pracy". 46 proc. twierdzi: "Z mojego orzeczenia wynika, że nie mogę pracować". To o tyle dziwne, że orzeczenie lekarskie nigdy nie zabrania pracy zawodowej. Co ciekawe, aż 33 proc. badanych obawia się utraty renty, a 15 proc. narzeka na "niegodne" pensje.
Jedynie 34 proc. ankietowanych wykorzystuje internet na co dzień do pracy, rozrywki i komunikacji z innymi. To bardzo niewiele w porównaniu do innych krajów europejskich.