Z niepokojem przyjmuję rządowe zapowiedzi. Martwi mnie to, że w sytuacji wysokiego wzrostu i dobrej kondycji gospodarki rząd, zamiast zmniejszać podatki i koszty pracy, bardzo łatwo rozdaje pieniądze na różne cele. Poza tym podejmuje decyzje nie na swoje konto, lecz następnych rządów.
Przeraża mnie skala wydatków. Jestem za wsparciem polityki prorodzinnej, ale po wcześniejszej analizie i zmianie obecnego systemu pomocy społecznej, w którym widać dziś mnogość różnych, nie zawsze uzasadnionych świadczeń. Obawiam się, że te pomysły tylko pogłębią ten chaos, nie ma też pewności, że trafią dla najbardziej potrzebujących.
Nie widzę żadnej spójności między tym, co robi Ministerstwo Finansów, a działaniami resortu pracy: jeżeli rząd chce naprawdę zrealizować zarówno pomysły premier Gilowskiej dotyczące obniżki kosztów pracy i pomysły minister Kluzik-Rostkowskiej, a do tego obniżyć PIT od 2009 r., istnieje realna groźba eksplozji deficytu i długu publicznego. Ten program nie jest spójny i nie trzyma się kupy.
Zbigniew Chlebowski
PO