Systemy transmisji danych punkt — punkt pojawiły się pod koniec lat 50. (pierwsza analogowa linia radiowa w Polsce w relacji Warszawa — Łódź została uruchomiona w 1957 r.). Wykorzystywano je jako alternatywę dla rozwiązań kablowych w sytuacjach, w których parametry transmisyjne rozwiązań klasycznych były niewystarczające dla użytkownika bądź też instalacja traktu kablowego była uciążliwa i kosztowna. Koniec lat 90. przyniósł gwałtowny rozwój i popularyzację technologii LMDS (punkt — wielopunkt), przy pomocy której realizowano dostęp „ostatniej mili”.
Obecnie radiolinie wykorzystywane są zarówno jako rozwiązania szkieletowe, np. w sieciach komórkowych oraz w sieciach transmisji danych, jak i dostępowe — zapewniają możliwość transmisji danych na poziomie kilkudziesięciu — kilkuset MB/s. Rozwój telekomunikacji na początku XXI w. to rozwój bezprzewodowych sieci transmisji danych. Można powiedzieć, że nowa infrastruktura dostępowa realizowana jest właściwie wyłącznie w technologiach wireless. Obecnie sieci radiowe stają się wręcz wszechobecne. Wkraczają — lub już wkroczyły — na tereny publicznie dostępne (ulice miast, place, lotniska, dworce kolejowe), pozwalając na szerokopasmowy dostęp do internetu poza miejscem pracy czy też domem. Uzupełniają one lub zastępują tradycyjne rozwiązania kablowe zarówno w rozwiązaniach „ostatniej mili” (LMDS, WiMax), jak i w aplikacjach lokalnych (WiFi w sieciach lokalnych), a ich rosnąca popularność w pełni usprawiedliwia stwierdzenie: technologia bezprzewodowa rozwiązaniem XXI w.
Niezawodność to jedna z najczęściej demonizowanych cech systemów radiowych punkt — wielopunkt. Wciąż jeszcze technologie kablowe kojarzone są jako bardziej niezawodne od radiowych z uwagi na teoretyczną odporność na czynniki atmosferyczne. Wpływ pogody (gwałtownych opadów deszczu i śniegu) na propagację fal radiowych wynika z podstawowych praw fizyki i nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Niemniej jednak ciągłe doskonalenie technologii cyfrowych oraz przygotowanie właściwego planowania radiowego może minimalizować ewentualne zakłócenia. Każdy system projektowany jest z uwzględnieniem przeciętnych warunków klimatycznych występujących na terenie, w którym ma zostać zainstalowany, co pozwala na osiągnięcie dostępności radiowej 99,995 proc. Jest to wartość zbliżona do niezawodności osiąganej na połączeniach światłowodowych. Szybkość instalacji to najbardziej ewidentna z przewag sieci radiowego dostępu. Czas niezbędny do instalacji stacji bazowej można liczyć w miesiącach, a instalacja terminala abonenckiego trwa w najgorszym przypadku kilka dni. Systemy punkt — wielopunkt budowane są w technologii „gwiazdy”: stacja bazowa — terminale abonenckie, w związku z czym początkowe nakłady inwestycyjne ograniczone są wyłącznie do stacji bazowej i jej niezbędnej infrastruktury. Koszty terminali abonenckich i ich instalacji ponoszone są w miarę podłączania kolejnych abonentów i rozłożone w czasie.
Piotr Wieczorkiewicz wiceprezes Crowley Data Poland