Arbitraż cenowy — polega na kupnie instrumentu (waluty) na rynku przy jednoczesnej jego sprzedaży na innym rynku.
Ask — cena, po której waluta lub inny instrument finansowy jest oferowany.
Bank centralny — główny bank narodowy. Podstawowym jego zadaniem jest określanie i prowadzanie polityki monetarnej.
Bid — cena oferowana przez kupującego waluty lub inne instrumenty finansowe.
Broker — firma organizująca obrót określonymi instrumentami, pobierająca prowizje od zawartych transakcji. Broker nie zajmuje pozycji na rynku.
Byk — inwestor grający na zwyżkę cen, nazwa pochodzi od pozycji byka przy ataku — od dołu w górę.
Cable — potoczna nazwa pary GBP/USD.
Cena wykonania (opcje) — cena, po jakiej kupujący ma prawo nabyć lub sprzedać instrument bazowy.
CFD (Contract for Difference) — kontrakt na różnicę, instrument pochodny, którego rozliczenie transakcji odbywa się poprzez rozliczenia pieniężne, bez fizycznej dostawy instrumentu bazowego.
Daytrading — jest to strategia inwestycyjna polegająca na wielokrotnym zawieraniu transakcji tego samago dnia często na tym samym instrumencie (walucie).
Diler — osoba lub instytucja biorąca udział w transakcjach, kupująca bądź sprzedająca na własne konto.
ECU — European Currency Unit.
EMS — European Monetary System.
Fed Fund Rate — stopa procentowa funduszy rezerwy federalnej.
Fed — Rezerwa federalna USA.
FOMC — Federalny Komitet Otwartego Rynku, komitet ustalający cele polityki monetarnej USA.
Foreign Exchange — rynek wymiany walutowej.
Forex — termin powszechnie używany w odniesieniu do rynku wymiany walutowej.
G7 — siedem najbardziej uprzemysłowionych krajów świata (USA, Niemcy, Japonia, Francja, Wielka Brytania, Kanada, Włochy).
G10 — G7 plus Belgia, Holandia i Szwecja.
IMF — (International Monetary Fund) — Międzynarodowy Fundusz Walutowy.
Initial margin — (depozyt początkowy) — minimalny depozyt wymagany przez firmę brokerską.
Kiwi — potoczna nazwa pary NZD/USD.
Kontrakt terminowy (futures) — instrument finansowy z kategorii pochodnych (derywatów), umowa zobowiązująca strony zawartej transakcji do rozliczenia jej w przyszłości po dziś ustalonej cenie. Przedmiotem transakcji jest kontrakt, na którego cenę wpływa cena instrumentu bazowego. Instrumentami bazowymi mogą być dające się wyliczyć wartości ekonomiczne — akcje, waluty, indeksy giełdowe itp. Transakcje mogą być rozliczane w formie pieniężnej lub jako fizyczna dostawa instrumentu bazowego.
Koszyk — grupa walut używana do zarządzania kursem wymiany danej waluty.
Kurs rozliczeniowy (futures) — dzienny lub ostateczny, podstawa rozliczeń pozycji inwestora w danym dniu lub w dniu wygasania kontraktu.
Limit order — zlecenie z limitem ceny.
Long position — (długa pozycja) — zajęta na rynku przez kupno instrumentów finansowych. Pozycja
długa jest stosowana przez inwestorów oczekujących wzrostów cen.
Lot — kontrakt na rynku Forex opiewający, zazwyczaj na 50-100 000 USD przy wykorzystaniu dźwigni finansowej.
Margin — depozyt zabezpieczający.
Margin call — wezwanie do uzupełnienia depozytu.
Market order — zlecenie po cenie rynkowej.
Niedźwiedź — inwestor grający na zniżkę, nazwa od specyficznej pozycji niedźwiedzia podczas ataku — z góry w dół.
Opcja (kontrakt opcyjny) — instrument finansowy z kategorii pochodnych (derywatów), daje nabywcy prawo, ale nie obowiązek, do kupna lub sprzedaży określonych instrumentów bazowych, po określonej cenie, w określonym czasie. Wystawca opcji ma obowiązek sprzedać lub kupić instrument bazowy — zgodnie z dyspozycją nabywcy opcji. Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje opcji — opcje kupna (call) i opcje sprzedaży (put).
Pips — minimalna wartość, o którą może zmienić się cena waluty, dla większości walut oznacza czwarte miejsce po przecinku.
Rollover — (rolowanie) przedłużenie czasu zapadalności kontraktu o kolejny okres połączone z uaktualnieniem jego wartości wyliczonym na podstawie różnic w oprocentowaniu walut z pary (według punktów swapowych)
Rynek byka — okres wzrostów cen.
Rynek niedźwiedzia — okres spadków cen.
Short sale — (krótka sprzedaż) — sprzedaż określonej ilości instrumentów finansowych, pożyczonych na rynku, w celu odkupienia ich po spadku cen. Krótka sprzedaż jest stosowana przez inwestorów oczekujących spadku cen — tzn. zarabia się na różnicy ceny tego samego instrumentu w czasie, sprzedając kiedy jest drożej i odkupując taniej.
Short position — (krótka pozycja) — zajęta na rynku przez sprzedaż instrumentów finansowych. Pozycja krótka jest stosowana przez inwestorów oczekujących spadków cen.
Spot — kurs transakcji z rozliczeniem za dwa dni robocze.
Spread — (widełki cenowe) — różnica pomiędzy cenami kupna i sprzedaży.
Sterling — funt brytyjski.
Stop loss order — (zlecenie stop loss) — zlecenie mające na celu zamknięcie po określonej cenie pozycji przynoszącej stratę.
Swissy — potoczne określenie franka szwajcarskiego.
Take Profit — zlecenie realizujące zyski.
Tick — minimalna zmiana ceny.
Trailing stop — zlecenie stop loss, które podąża za aktualną ceną.
Waluta bazowa — pierwsza waluta w danej parze.
Waluta egzotyczna — waluta mało płynna.