Dzień przed swoją śmiercią, wobec postępów wojsk radzieckich, Adolf Hitler podpisał swój testament, w którym wciąż wierzył w przyszłe zwycięstwo Niemiec oraz konstruował skład rządu po swojej śmierci. Treść dokumentu może wydawać się kuriozalna wobec całkowitej katastrofy niemieckiej armii. Trzeba jednak pamiętać, że przywódca III Rzeszy pod koniec życia był zniszczonym lekami narkomanem, przyjmującym dziennie aż 74 różne środki.
Testamentu Hitlera nie odnaleziono w miejscu jego śmierci, lecz dopiero pod koniec grudnia owego roku. O znalezisku dokonanym w wilii w miejscowości Tehernsee w odległości 50 km na południe od Monachium zawiadomił dowódca 3 armii amerykańskiej w Niemczech gen. Trooscott.Testament ten składa się z 4 dokumentów. Pierwszym jest polityczny testament Hitlera, zaświadczony przez Goebbelsa, Bormana, dowódcę SS w Wiedniu Krebsa i niejakiego Engedorffa. Drugim dokumentem jest testament osobisty Hitlera, podpisany przez świadków Goebbelsa, Bormana i Belowa. Trzecim jest metryka ślubu Hitlera i Ewy Braun, nosząca podpisy świadków Goebbelsa i Bormana. Czwartym zaś list Hitlera do admirała Doenitza. Wszystkie dokumenty noszą datę 29 kwietnia 1945 roku. Znaleziono je w walizce, należącej do Zandera, adiutanta Bormana.
Jedyne badanie kryminalistyczne miejsca śmierci małżeństwa Hitlerów przeprowadziło NKWD w maju 1946 r. W raporcie zapisano:
"Na podstawie dużej liczby rozbryzgów i strużek krwi na sofie należy wnioskować, że zranieniu towarzyszyło wydatne wynaczynienie, wobec czego należy je określić jako zagrażające życiu. W momencie zranienia dana osoba musiała siedzieć w prawym rogu sofy, przy poręczy [...]. Uszkodzenie głowy było następstwem strzału w głowę, a nie uderzenia ciężkim przedmiotem [...]. Po zranieniu w głowę, ranny stracił przytomność i przez jakiś czas trwał nieruchomo w pozycji siedzącej z głową przechyloną ku prawej poręczy." (Teczka Hitlera; materiały wieloletniego śledztwa utajnionego przez Stalina, (ДЕЛО Но-1-Г-23), pod red. Henrik Eberle & Matthias Uhl, wyd. Świat Książki 2005)
Uważa się, że przyczyną śmierci Hitlera mogły być:
- strzał samobójczy;
- samobójstwo poprzez otrucie;
- samobójstwo poprzez otrucie i samobójczy strzał;
- zabójstwo – "strzał łaski" ze strony któregoś z adiutantów.
Trzy ostatnie wersje w różnych okresach były usilnie rozpowszechniane przez propagandę sowiecką, a za nią przez cały świat.
Dokumentacja medyczna spalonych szczątków odnalezionych na miejscu została przez Rosjan utajniona do lat 90., co stało się źródłem wielu spekulacji i domysłów. Prawdopodobnie radziecka służba bezpieczeństwa celowo wprowadziła niepewność co do śmierci Hitlera chcąc w przyszłości grać kartą jego domniemanej ucieczki.