Tydzień temu zostały zaprezentowane problemy opodatkowania zbycia wierzytelności w kontekście podatku dochodowego od osób fizycznych.
W przypadku obciążenia podatkiem od towarów i usług (VAT) zauważyć należy, że wierzytelność nie jest ani towarem, ani też usługą w rozumieniu przepisów VAT. Jej sprzedaż nie jest przedmiotem opodatkowania.
Jednak gdy przedsiębiorca zbywający wierzytelność jest podatnikiem VAT, sprzedaż może mieć istotny wpływ na wysokość płaconego podatku. Podatnik może zmniejszyć kwotę podatku należnego o naliczony związany wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną. Podatnik sprzedający towary oraz usługi opodatkowane i zwolnione musi określać w ewidencji prowadzonej dla celów VAT kwoty podatku naliczonego związanego z oboma rodzajami sprzedaży.
Podatek naliczony związany ze sprzedażą zwolnioną bądź też w ogóle nie podlegającą opodatkowaniu, nie podlega odliczeniu od podatku należnego.Przedsiębiorca sprzedający wierzytelność na rzecz osoby trzeciej dokonuje czynności nie będącej przedmiotem opodatkowania VAT (nie wlicza zatem w jej cenę podatku należnego) i obowiązany jest dokonać proporcjonalnego podziału podatku naliczonego na związany ze sprzedażą opodatkowaną i z nią nie związany.
Przelew wierzytelności dokonany na podstawie umowy sprzedaży podlega obciążeniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na stronach umowy sprzedaży, zaś stawka podatku wynosi 1 proc. Podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa sprzedawanego prawa majątkowego (czyli wierzytelności). Przedsiębiorca zbywający wierzytelność oraz nabywająca ją osoba trzecia obowiązane są sporządzić, podpisać i złożyć (wysłać) do właściwego urzędu skarbowego, w terminie 14 dni od podpisania umowy, deklarację podatkową (PCC-1) oraz w tym samym terminie uiścić wynikający z deklaracji podatek.
Autor tekstu jest doradcą podatkowym, współpracującym z kancelarią prawną Beata Gessel, Andrzej Chajec i Wspólnicy
