Dane pochodzą z publikacji Mercer 2009 pod tytułem Worldwide Benefit and Employment Guidelines, która dostarcza informacji nt. światowych praktyk i regulacji. Raport analizuje ustawowy wymiar dni wolnych od pracy, które firmy muszą zapewnić swojemu personelowi, ale też świąt państwowych w ponad 40 krajach. Porównanie bazuje na obowiązkowych uprawnieniach dla pracownika pracującego 5 dni w tygodniu, z 10-letnim staż pracy.
I tak pracownicy w Finlandii, Brazylii i Francji są uprawnieni do otrzymywania obowiązkowego urlopu wypoczynkowego w wysokości 30 płatnych dni w skali roku, natomiast pracownicy na Litwie, w Rosji i Wielkiej Brytanii są uprawnieni do 28 takich dni. Pracownicy z Polski (z liczbą 26 dni) podążąją tuż za nimi. Nastepni w kolejności są pracownicy z Grecji, Austrii, Danii, Szwecji i Norwegii, którym przysługuje 25 dni płatnego urlopu.
Dla porównania, krajom z Azji Pacyfiku powodzi się dużo gorzej. Pracownicy z Australii, Nowej Zelandii, Japonii otrzymują największą liczbę obowiązkowego urlopu (20 dni), później jest Tajwan (15 dni), Hong Kong i Singapur (14 dni), Indie (12) i Chiny (10).
Pracownicy w Kanadzie są wśród tych, którym przysługuje najmniejszy wymiar urlopu (tylko 10 dni), podczas gdy w USA nie ma minimalnego obowiązkowego urlopu, pracownicy jednak standardowo otrzymują 15 dni urlopu w roku.
Oprócz ustawowych dni urlopu, święta państwowe mogą wyraźnie zwiększyć wymiar czasu, jaki pracownicy mogą pozostawać poza pracą. Japonia i Indie znajdują się na szczycie światowej listy z 16 świętami państwowymi, tuż za nimi znajdują się Cypr, Słowacja i Korea Południowa (we wszystkich przypadkach 15 dni świąt państwowych). Malta i Hiszpania mają po 14 dni, podczas gdy Portugalia, Austria, Litwa, Słowenia i Tajwan mają 13 dni świąt państwowych. Wielka Brytania, Australia i Holandia mają najniższą liczbę świąt państwowych (8 dni), o jeden dzień więcej jest w przypadku Danii, Irlandii, Szwajcarii, Kanady i Rumunii (9).