Zespół naukowców z Wojskowej Akademii Technicznej, pracujący pod kierownictwem prof. Jerzego Chomy z Wydziału Nowych Technologii i Chemii WAT, opracował technologię przetwarzania zużytych płyt CD i DVD na węgiel aktywowany. Do obecnej chwili recykling nośników stanowił problem, ze względu na dużą ilość odpadów, jakie powstają w trakcie tego procesu.
Węgiel aktywowany czyli aktywny otrzymywany w trakcie procesu jest powszechnie używanym, ale cennym materiałem. Wykorzystuje się go w urządzeniach do oczyszczania wody, powietrza, instalacjach wojskowych oczyszczania (w tym w pochłaniaczach masek przeciwgazowych) oraz agregatach chłodniczych lodówek. Produkowany jest zwykle z węgla kamiennego, drewna lub torfu, ale problemem jest uzyskanie jak największej jego powierzchni z 1 grama materiału. Im większa powierzchnia porów na cząsteczkach węgla (im jest ich więcej i mniejszych) tym większa zdolność do absorpcji zanieczyszczeń ze środowiska i wiązania ich z węglem, co ułatwia ich późniejsze przetworzenie.
Naukowcy z WAT, współpracujący z badaczami Kent State University w USA, według publikacji w czasopiśmie "ASC Sustainable Chemistry & Engineering" otrzymali węgiel o bardzo niewielkich, porach, wielkości mniejszej od 0,7 nanometra, czyli w okolicach górnej granicy możliwych do otrzymania powierzchni tego typu. Węgiel z WAT posiada 2 - 3 tys. m kw. powierzchni z 1 grama.. Obecnie standardowe odmiany węgla aktywnego dostępne na rynku mają powierzchnię 2-2,5 raza mniejszą.
Naukowcy z WAT zaproponowali aby metaliczną powłokę płyt CD i DVD usuwać przy pomocy kwasu solnego. Po wytrawieniu pozostaje z płyty jedynie jej podłoże z poliwęglanów, które można rozdrobnić, jak zwykły surowiec wtórny. Następnie w środowisku wysokotemperaturowym i beztlenowym karbonizuje się je, czyli uwęgla, otrzymując karbonizat oraz wygrzewa w środowisku z obecnością CO2, H2O w postaci pary czy wodorotlenku potasu. Dzięki odpowiedniemu przebiegowi tego procesu, pory w otrzymywanym węglu drzewnym są bardzo małe i jest ich dużo.
Obecnie zespół z WAT pracuje nad podobnym procesem dla wyrobów z (poli)tereftalanu etylenu czyli popularnych butelek PET czy żywic fenolowo-formaldehydowych.