Wsparciem dla walut rynków wschodzących jest słaby dolar, a wycena koszyka USD spadła do najniższego poziomu od 4,5 roku. Najmocniejszy o 2018 r. jest natomiast chiński juan, co zresztą wymusiło już interwencję ze strony Ludowego Banku Chin. Inwestorzy są nastawieni na spadek kursu dolara (świadczą o tym dane o wielkości pozycji krótkich, monitorowanych przez CTFC), mając na względzie ostatnie sygnały z Fedu oraz rosnącą inflację.
Awersja do scenariusz zakładającego normalizację polityki pieniężnej ze strony decydentów wzmaga spekulacje, że Fed będzie tolerował wysoką inflację, podczas gdy na innych rynkach podjęte zostaną działania dostosowawcze. Narastające oczekiwania na ograniczenie programów QE i docelowo podwyżki stóp widoczne są również w Europie Środkowo-Wschodniej. Na Węgrzech padły sugestie dotyczące potencjalnych podwyżek już w czerwcu, w Polsce konsens rynkowy zdaje się przesuwać na podwyżki w połowie 2022 r.
Warto jednak wspomnieć o wyraźnym umocnieniu złotego w ostatnich tygodniach (10 groszy wobec euro), co najpewniej zostanie wspomniane przez członków RPP jako ekwiwalent lekkiego zacieśnienia. Co ciekawe retoryka przedstawicieli instytucji centralnych zaczyna przesuwać się w kierunku wpływania na oczekiwania inflacyjne, sugerując iż podwyższone odczyty są przejściowe i wynikają z efektów bazy oraz problemów podażowych.