Eksperyment polegał na przesyłaniu odpowiednika 400 płyt DVD na sekundę na odległość 7000 km odpowiadającą mniej więcej odległości między Paryżem a Chicago. Jest to największa jak dotychczas przepustowość osiągnięta na odległości transoceanicznej. Przekracza ona dziesięciokrotnie przepustowość uzyskiwaną w dzisiejszych najbardziej zaawansowanych komercyjnych kablach podmorskich. Aby uzyskać te rekordowe wyniki, naukowcy z centrum badawczego Bell Labs wykorzystali w nowatorski sposób nowe techniki detekcji oraz zastosowali zróżnicowaną gamę technologii modulacji, transmisji i przetwarzania sygnałów.
Naukowcy z centrum badawczego Bell Labs w Villarceaux (Francja) wykorzystali 155 laserów, przy czym każdy z nich działał z inną częstotliwością i przesyłał 100 gigabitów danych na sekundę. Pozwoliło to badaczom osiągnąć rekordowe wyniki radykalnie zwiększające wydajność standardowej technologii WDM (Wavelength Division Multiplexing — zwielokrotnienie z podziałem falowym).
„Nie ulega wątpliwości, że ta rekordowa transmisja stanowi przełomowy moment w dążeniu do osiągnięcia zadowalającej przepustowości i szybkości sieci oraz ważny krok w kierunku zaspokojenia lawinowo rosnącego zapotrzebowania” — powiedział Gee Rittenhouse, szef działu badawczego w centrum Bell Labs (Bell Labs Research).
Rekordowy wynik został osiągnięty poprzez przemnożenie liczby laserów przez ich szybkość transmisji równą 100 Gb/s i następnie poprzez przemnożenie tak uzyskanego zagregowanego wyniku równego 15,5 Tb/s przez odległość 7000 km, na którą przeprowadzono transmisję. Kombinacja szybkości i odległości wyrażana w bitach na sekundę na kilometr (b/skm) jest standardową metodą pomiaru szybkiej transmisji optycznej.
Transmisji dokonywano przez sieć, której regeneratory (urządzenia wykorzystywane do utrzymywania odpowiedniej mocy sygnału optycznego na dużych odległościach) były oddalone od siebie o 90 km. Odległość ta jest o 20% większa od zazwyczaj stosowanej w takich sieciach. Wyzwanie związane z utrzymaniem transmisji na takich odległościach było podczas tych eksperymentów znacznie większe w związku z szumami (zakłóceniami w sygnałach) pojawiającymi się w miarę wzrostu szybkości transmisji.