Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) przewiduje przeprowadzenie wyceny przez biegłego dla ustalenia kosztu wytworzenia środka trwałego. Można tak zrobić przede wszystkim, gdy podatnik nie posiada dokumentów (bo nie musiał ich gromadzić), stwierdzających poniesienie przez niego wydatków na jego wytworzenie — wyjaśnia dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji podatkowej.
Wydano ją niedawno przedsiębiorcy świadczącemu usługi medyczne (nr ITPB1/415-587/14/MP), który chciał z takiej możliwości skorzystać po nabyciu nieruchomości wykorzystywanej dla celów działalności gospodarczej. Przedsiębiorca nie może jednak tego zrobić. Organ podatkowy podkreśla, że wycenę biegłego z reguły stosuje się wtedy, gdy podatnik wytworzył składnik majątkowy dla celów osobistych, a następnie uznał go za środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ w takiej sytuacji nie był zobowiązany do gromadzenia rachunków, faktur dokumentujących wydatki na jego wytworzenie.
Podatnik, który wystąpił o interpretację, nabył nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym w stanie surowym zamkniętym. W akcie notarialnym nie wyodrębniono wartości gruntu i budynku. Jego część zostanie przeznaczona na biuro firmy i archiwum dokumentacji medycznej, przy czym nie stanowi ona odrębnej nieruchomości, pozostała ma służyć prywatnym potrzebom właścicieli.
Przedsiębiorca ma problem z określeniem wartości początkowej biznesowej części nieruchomości, bo w akcie notarialnym nie wyodrębniono wartości gruntu. Wycena we własnym zakresie nie wchodzi w grę, gdyż przepisy o PIT dotyczą wyceny dokonanej przed założeniem ewidencji środków trwałych, a wnioskodawca już taką prowadzi od lat. Wyodrębnienie wartości budynku z kwoty podanej w akcie notarialnym też nie rozwiązuje problemu, bo budynek wymaga wykończenia. Wreszcie trudno rozdzielić nakłady na te związane z działalnością i celami mieszkalnymi.
Dyrektor bydgoskiej izby przyznaje, ż brak dokumentów mógłby uzasadniać zastosowanie wyceny biegłego, ale gdy wynikałoby to z przyczyn losowych, niezależnych od podatnika i ich odtworzenie bądź ponowne uzyskanie jest niemożliwe. Omawiana sprawa nie odpowiada takiej sytuacji. Według organu podatkowego podatnik powinien z należytą starannością gromadzić dokumentację potwierdzającą wydatki na przystosowanie budynku do działalności (co z góry planowano), które będą stanowić element wartości początkowej.
Poza tym stwierdza, że jeżeli część nieruchomości jest wykorzystywana biznesowo, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się według stosunku powierzchni wykorzystywanej do prowadzenia działalności do ogólnej powierzchni użytkowej.