Założycielem Paxu był Bolesław Piasecki, przed wojną przywódca skrajnej organizacji narodowo-radykalnej ONR Falanga, a w czasie wojny grupy Konfederacja Narodu.
Był tak osławionym totalistą, że aresztowanie go — w listopadzie 1944 r. — przez wkraczających do Polski Rosjan zdawało się równać wyrokowi śmierci. Pojmany w Józefowie pod Warszawą trafił do więzienia w lubelskim zamku.
Zainteresował się nim generał radzieckiego bezpieczeństwa i późniejszy szef KGB Iwan Aleksandrowicz Sierow. Po rozmowach z Sierowem Piasecki został przekazany polskim władzom. I zwolniony. Przyjął go sekretarz generalny KC PPR Władysław Gomułka. Piasecki wręczył mu memoriał, uzasadniający powołanie pisma katolickiego. W sierpniu 1945 r. dostał zgodę na wydawanie tygodnika „Dziś i jutro”. I całkowicie zmienił front: ten radykalny prawicowiec polską rację stanu związał z polityką światową wschodniego sąsiada.
Uległość...
Pojawienie się „Dziś i jutro” wzbudziło nieufność środowisk chrześcijańskich. W 1947 r., przed wyborami do Sejmu, PPR chciała zezwolić na powstanie formacji stricte politycznej o katolickim obliczu (miała grupować osobistości ze Stronnictwa Pracy, „Tygodnika Powszechnego”, „Tygodnika Warszawskiego”). Prymas Hlond — początkowo przychylny — ostatecznie stwierdził, że nie widzi takiej możliwości. I do wyborów w 1947 r. grupa „Dziś i Jutro” stanęła sama. Posłami zostali 3 działacze. Zaczął się ukazywać związany z tym środowiskiem dziennik katolicki „Słowo Powszechne”.
W lutym 1947 r. zarejestrowano Spółkę Wydawniczą Pax. Po 2 latach przekształciła się w Instytut Wydawniczy Pax. Wydawała miliony książek, w tym olbrzymie nakłady Pisma Świętego, katechiz-mów i literatury religijnej. Jesienią 1949 r. powstała szkoła im. św. Augustyna. Przy redakcji „Dziś i jutro” działał Klub Młodych (wśród przywódców znalazł się m.in. Tadeusz Mazowiecki). „Dziś i jutro” zaakceptowała w całości socjalistyczną doktrynę polityczną, przez co stowarzyszenie spotkało się z bojkotem wielu środowisk katolickich.
... i korzyści
Piasecki (i jego Pax) od początku wywalczył sobie koncesję na samodzielną działalność gospodarczą — także po to, by nie korzystać z kompromitujących politycznie dotacji. Latami budował imperium, które stało się największym w krajach socjalistycznych zespołem przedsiębiorstw niepaństwowych. Likwidacja prywatnych firm pozwoliła Piaseckiemu przejąć wiele zakładów i dać pracę ich dawnym posiadaczom. Po latach, w 1958 r. Pax zmienił nazwę na Zjednoczone Zespoły Gospodarcze sp. z o.o. Wśród wchłoniętych firm główną rolę odgrywały Centrale Przemysłowo-Handlowe Inco i Veritas.
Na początku politycznym „przyjacielem” Paxu był Władysław Wolski, ówczesny minister administracji publicznej. Piasecki był też w dobrych stosunkach z płk. Różańskim z Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Przez cały okres stalinowski głównym protektorem politycznym Paxu stała się płk Julia Brystygierowa.
W 1976 r. organizacja liczyła 15 tys. osób. W Sejmie miała 6 mandatów. Piasecki w latach 1971-79 był członkiem Rady Państwa. Zmarł w 1979 r., mając 64 lata.
Pax istnieje do dziś i jest jedynym właścicielem firmy Inco-Veritas SA. Spółki skupione w grupie działają w branży chemicznej, drzewnej, kosmetycznej, metalowej i artykułów ściernych.