Usługi prawników tanie nie są. Jednak to ile trzeba będzie zapłacić, w dużej mierze zależy od typu porady i czasu potrzebnego na jej przygotowanie.
Niektóre przedsiębiorstwa potrzebują tylko pomocy prawnej do rozwiązania określonego sporu z kontrahentem, inne — mogą wymagać stałej obsługi. Dlatego różne mogą być sposoby płatności za świadczoną przez kancelarię pomoc prawną.
Polskie firmy prawnicze najczęściej stosują dwa sposoby wynagrodzenia: ryczałt i stawki godzinowe. Oczywiście, poza tym klienci mogą spotkać się z tzw. kosztami refakturowanymi. To wydatki na usługi obce, m.in. znaczki skarbowe, koszty taksy notarialnej, tłumaczenia, hotele, przeloty. Ponadto takimi wydatkami są też tzw. other services income, czyli usługi świadczone przez kancelarię, które nie są usługami ściśle prawniczymi, np. koszty rozmów telefonicznych.
Zgodnie z umową
Rozliczenia czasu pracy za pomocą stawek godzinowych jest chyba najpopularniejszą formą określenia wynagrodzenia przez kancelarie. Ich zarobek zależy tutaj od czasu, jaki jej prawnicy poświęcili na rozwiązanie problemu klienta. Wysokość stawki godzinowej zależy od pozycji kancelarii, doświadczenia prawników i rodzaju usługi.
Wynagrodzenie ryczałtowe z kolei stosowane jest wówczas, gdy klienta i kancelarię wiąże umowa o tzw. stałą obsługę prawną. Najczęściej wysokość ryczałtu zależy od uzgodnionego średniomiesięcznego zaangażowania w obsługę prawną. Co ważne, wynagrodzenie jest płatne, nawet jeśli w konkretnym miesiącu nie są wykonywane usługi. Rośnie, jeśli zostanie przekroczona uzgodniona norma.
Premia za sukces
Ciekawym rozwiązaniem jest premia za sukces. W czystej postaci stosowana jest w krajach anglosaskich. Kancelaria uzyskuje prawo do wynagrodzenia, jeżeli wypracuje pozytywny (uzgodniony z klientem) rezultat. Jednak w Polsce w tej postaci jest sprzeczna z zasadami etyki radcowskiej i adwokackiej. Możliwe jest natomiast zastosowanie premii np. jako dodatkowej części wynagrodzenia.